Afscheid Mirjam ter Heurne van Borchuus

Varsseveld – Na tien jaar heeft manager Mirjam ter Heurne afscheid genomen van Borchuus. Ze is geleidelijk aan die functie ingerold. Mirjam begon als ambulante kracht maar werd assistentbeheerder, later beheerder en  was in het begin tevens koster van de kerk. Borchuus had een moeizame start, maar is misschien wel in heel belangrijke mate door haar inzet het succes geworden dat het nu is.

Door Reinier Kroesen

Het Borchuus werd geopend in 2011, Mirjam Ter Heurne trad 1 januari 2013 in dienst. Mirjam: “In het begin hoorde ik dat we genomineerd waren voor één van de lelijkste gebouwen van Oost-Gelderland. Men had schijnbaar zoiets van: waarom zet je nou zoiets met die vreemde punt midden in het dorp. Dan vroeg ik mensen wel eens of ze al binnen waren geweest. Nee dus. Nou, dat moet je dan maar eens doen. En dan zagen ze pas hoe mooi het is met al dat glas rondom, al die puien die met mooi weer open kunnen. Het is echt een heel bijzonder en functioneel gebouw. Borchuus was van oorsprong een gebouw van de kerk. Dat oude gedeelte, dat De Borch heette, zit nog vast aan het pand. Vroeger woonde daar Joop, de koster, ook nog bij in. Bij hem heb ik me destijds gemeld om te vragen of ik hem kon ondersteunen. Ik begon als ambulante kracht. De kerk heeft veel geld gestoken in de opstart van dit onderkomen van veel Varsseveldse verenigingen. Het thuis van het Mannenkoor, Jubal, VAV, bridgeclub, noem maar op. In het dorp had men aanvankelijk het idee dat dit gebouw er vooral voor christelijke activiteiten was.”

Christelijk
Die cultuur heerste dus nog erg toen Mirjam er begon. “Ik zag het daarom echt als mijn missie om iedereen naar binnen te halen. Kom eens kijken wat hier allemaal kan. In het Borchuus Kulturhus kwam steeds meer activiteit. De beginjaren waren lastig, ook financieel. Het was een uitdaging de exploitatie rond te krijgen. De beheerder was destijds ook de koster van de kerk. Toen hij vertrok heb ik die dubbele functie ook nog een periode gedaan, rouw- en trouwdiensten. Naderhand verzorgde ik hier ook weer de koffietafel. Dat werd op een gegeven moment teveel, ook omdat de kerk steeds meer multifunctioneel werd gebruikt, er kwam een aparte beheerder voor de kerk. De activiteiten breidden zich uit. Steeds meer bedrijven kwamen voor cursussen, trainingen. We hebben heel wat zalen. Allemaal met moderne presentatiemiddelen. Drie jaar geleden kwam Hans Schepers in het team, hij helpt bij het managen en doet de acquisitie.”

Plaatkoek
Mirjam voelde zich er op alle vlakken thuis. “Ik was niet alleen manager, maar ook facilitair medewerker. Maakte schoon, kookte graag pannen vol soep, bakte ladingen plaatkoek voor ons tienjarig jubileum tijdens corona. Voor een bedrijfspresentatie moet je weer zoeken naar een geschikte HDMI-kabel. Het gastvrouw zijn was het leukste, dat zou ik in een nieuwe functie ook graag weer zijn, Ik heb een warm hart voor mensen, voor Borchuus. Voor ouderen, kindjes, maar ook Estinea-cliënten die ons een periode ondersteunden. Ik deed dit tien jaar met liefde, maar ben nu 52, je staat altijd aan. Dat was de reden dat ik toch wilde stoppen. Heb ik diezelfde drive nog wel over vijf jaar? Het werd mijn kindje en had moeite het los te laten. Andere concrete plannen zijn er nog niet, ik doe vrijwilligerswerk, ben regelmatig een luisterend oor en helpende hand en ook nog aan de kerk in Aalten verbonden. Ik heb drie kinderen, waarvan er één nog thuis woont en een tijdje meer zorg kan gebruiken. Ook mijn dochter is hier als ze niet in het buitenland is.” Mirjams afscheidsreceptie was op 4 februari, 17 februari had ze de laatste werkdag. Astrid Grievink-Drevers nam haar functie over. Astrid: “Afgelopen zomer begon ik in Borchuus als facilitair medewerker. Ik woon hier nog niet zo lang en het leek me een mooie manier Varsseveld te leren kennen. In november toen Mirjam aangaf te stoppen is mij gevraagd haar werk over te nemen. Een versnelde inburgering, verschillende banen die ik had komen hier bij elkaar. Mirjam was altijd alert op alles wat er gebeurde, erg gericht op mensen en liefdevol aanwezig. Ik kan haar niet vervangen, wel taken overnemen, in haar geest verder.”