Reünie klas 6 Aloysius-school 1973 feest van herinneringen

‘Er waren klasgenoten waarvan je dacht ‘oh die is vast dit of dat geworden’, en blijkt dat ze iets totaal anders zijn gaan doen’

Door Henri Walterbos

GROENLO - Alsof het gisteren was dat je elkaar nog gezien of gesproken had. Je pakt de draad zo weer op. Zo vergaat het de meeste reünies. Zo ook afgelopen zaterdag toen de leerlingen van de 6e klas van de Aloyisiusschool 1973 elkaar weer een keer troffen na ruim een halve eeuw, bij zaal Scheurlink aan de Boerijendijk. Voor velen was het een feest van herkenning van de mooie tijden aan de school aan de Wheme, waar nu Basisschool ’t Carillon staat. Er werden volop herinneringen opgehaald aan de gezamenlijke schooltijd. Vele malen klonk ‘oh ja’ bij oude verhalen, maar ook werden er nieuwe herinneringen gemaakt.

Voor het eerst gemengde klassen
“De klas ontstond in 1969, toen na de invoering van gemengde klassen jongens en meisjes voor het eerst samen onderwijs kregen”, vertelt Rudie Oesterholt die de reünie organiseerde samen met Karin Pillen, Thea Tuinte en Jos Reijrink. “We kregen in die jaren les van achtereenvolgens meester Bart van Winsen, destijds nog in de houten barak De Poll op het terrein van het huidige Jongensstad van Scouting Groenlo, en de meesters Jan van Wees en Wim Tinneveld. Daar bewaren we goede herinneringen aan. Van de ongeveer 38 leerlingen die destijds deel uitmaakten van de klas, waren er maar liefst 28 aanwezig. Het was erg gezellig, waarbij oude verhalen, foto’s en herinneringen volop werden gedeeld.”

Lang niet gezien
Dat het gezellig was beaamt Anita Mombarg, tegenwoordig in Winterswijk woonachtig. “Het was heel erg leuk”, kijkt ze terug op de reünie.
“Tussendoor is er nog wel een keer een reünie geweest maar daar waren sommigen niet bij. Ikzelf ook niet vanwege omstandigheden. Ik had dus velen 53 jaar niet gezien. Er zijn ook enkelen die ooit in het buitenland woonden en nu weer terug zijn in Nederland. Natuurlijk geef je iedereen een hand en dan denk je wel eens ‘wie was jij ook alweer? Bij de meesten lukte dat allemaal nog wel. We hebben het over van alles gehad, over hoeveel kinderen en kleinkinderen iedereen heeft, waar iedereen woont, welke opleiding ze zijn gaan doen. Er waren klasgenoten waarvan je dacht ‘oh die is vast dit of dat geworden’, en blijkt dat ze iets totaal anders zijn gaan doen. De meesten zijn tussen de 65 en 66 jaar, allemaal van het geboortejaar 1960 en 1961. Sommigen zijn al met pensioen. Er zijn enkelen in het onderwijs beland, sommigen in verzorgende beroepen, er zijn er wat die nog vrijwilligerswerk doen nu ze met pensioen zijn. We hebben het eigenlijk over van alles gehad. Er zijn wat mensen die een ziekte hebben doorgemaakt en er gelukkig wonder boven wonder weer bovenop zijn gekomen. Het was gewoon een topontmoeting. We gaan dit wel voortzetten.”

Uniek
“We hebben het ook over oude leerkrachten gehad, maar de meesten zijn al overleden. En, dat is best wel uniek, iedereen leeft nog, behalve een vriendin van mij die is overleden toen ze 60 was. Velen zijn nog in Groenlo blijven wonen, hebben er hun kinderen en kleinkinderen wonen.” Anita praat honderduit en ziet nu al uit naar een volgende keer. “Het was heel erg leuk. We hebben lekker gebarbecued.
De organisatie heeft het allemaal goed geregeld. Het is zeker voor herhaling vatbaar.”