Culturele dag van Esperantisten in Zutphen

ZUTPHEN - ‘Saluton’, met deze groet verwelkomde burgemeester Wimar Jaeger van Zutphen zaterdag 15 juni de bijna 50 Esperanto-gasten, die in Zutphen bijeengekomen waren voor de jaarlijkse culturele dag van de vereniging Eperanto Nederland. De gasten kwamen uit het hele land en er waren ook mensen uit België en Slowakije overgekomen. Een Duitse delegatie was vanwege autopech in Emmerich blijven steken. De dag had als thema ‘Mijn dromen aan de horizon’ meegekregen.

Esperanto is een internationale taal. Omdat er nagenoeg geen grammaticale uitzonderingen zijn en het opgebouwd is uit logische bouwstenen, is het vrij makkelijk te leren. Het woord voor burgemeester is ‘Urbestro’ en is een samenstelling van urbo (stad) en estro (manager). De taal werd in 1887 bedacht door oogarts en taalgenie Dr. Zamenhof. Hij hoopte dat wanneer mensen gemakkelijker met elkaar zouden kunnen praten, er onderling vriendschappen zouden ontstaan en de oorlogen uit de wereld zouden verdwijnen. Dit is nog steeds een belangrijke drijfveer van veel esperantisten om deze taal te leren.

Dat openheid naar andere landen en culturen voorspoed kan brengen, bracht burgemeester Jaeger heel mooi onder woorden toen hij over de geschiedenis van Zutphen vertelde. Hij vertelde dat in de 14e eeuw de Hanzestad Zutphen internationale contacten onderhield met andere Hanzesteden dichtbij en ver weg. Voor Zutphen werd dit de gouden eeuw. Ook tegenwoordig is Zutphen een stad die de luiken open heeft staan naar de wereld. Het heeft een van de grootste asielzoekerscentra van Nederland en voor elke vluchteling die hier verblijft zijn er twee Zutphenezen die iets voor die vluchteling willen doen, zo vertelde de burgemeester. 

’s Morgens bezocht een deel van de gasten de expositie ‘Visualsbynature’ in Huize Borro, waar zij door kunstenaar Erwin Zijlstra uit Deventer werden rondgeleid. Anderen bezochten de Wijnhuistoren., Een van de esperantisten, Rob Groeneveld, over het bezoek aan de Wijnhuistoren: “Nadat we hoger in de toren waren geklommen, was het mogelijk om achter een balustrade de stad Zutphen te zien. Kijkend naar de horizon droomde ik van de mensen die jarenlang aan deze prachtige stad hebben gebouwd.”

Na een uitgebreide lunch presenteerde Marulino de la Ĉielo het vertaalproject waaraan zij momenteel werkt. In het project worden de dagboeken van Johanna van Wisse (1918-2004), die deels in het Esperanto zijn geschreven, naar het Nederlands overgezet. Johanna van Wisse schreef deze tijdens de tweede wereldoorlog. Marulino: “Johanna was een veelzijdige vrouw die bijna haar gehele leven in Zutphen heeft gewoond. Haar dromen van vrede, verlangen naar een rechtvaardige wereld en haar liefde voor Esperanto sloten naadloos aan bij het thema van deze dag.”

In het vertaalatelier dat volgde, werden een paar moeilijkheden besproken die Marulino tijdens het vertalen was tegengekomen. Marulino na afloop daarover: “De samenwerking tijdens het vertaalatelier liet zien hoe creativiteit kan bloeien als je je met elkaar inzet voor iets dat waardevol is.”

Een wandeling door de stad leidde langs diverse muurgedichten en andere bezienswaardigheden. Het leidde ook langs het voormalige huis van Johanna van Wisse (Bernhardsteeg 3) en langs het gedicht van Bashar Almashaan (in de Spoorstraat). Bashar Almashaan ontvluchtte de oorlog in Syrië en vond zijn plek in Zutphen en Warnsveld. Op zijn gedicht is het thema van deze dag gebaseerd. 

Met het instuderen van enkele liederen in Esperanto werd het programma afgesloten. Wilberd Bakker, een van de organisatoren, had speciaal voor deze dag een lied gecomponeerd. Het refrein van dit lied “Miaj revoj ĉe la horizonto” (Mijn dromen aan de horizon) luidt als volgt: 

Tra la urbeto, bela Zutfen’,
Okulojn ni levu.
Tra la tuta mond’ al la horizont’
Kuras nia rev’.

(Vertaling:)
Door het stadje, mooi Zutphen,
Laten we ogen opheffen.
Door de hele wereld naar de horizon
Verspreidt zich onze droom.