Het Ezelsoor: boeken en bewonderen

LICHTENVOORDE - Erik Hoezen is de boeker van onder meer Café Harder en gaycafé De Kast. Nee, boeker heeft niks met papieren boeken te maken, maar met het regelen van de artiesten. Hij is tevens boeker van de De Heinoos en Anneke van Giersbergen, programmeur bij Het Podium in Hoogeveen en het punk en metalcore festival Jera on Air. Daarnaast staat hij als DJ de Rooie jager zelf ook achter de draaitafels en is bassist bij Black Rodeo. ‘Genoeg tijd over om nog meer te boeken,’ moet hij gedacht hebben, maar dan wel met echte boeken.

Door Meindert Bussink

Schrijvers op de Zwarte Cross is niet nieuw. “Het idee leeft soms dat er alleen maar lompe boeren zijn, maar de cross is een dwarsdoorsnee van de samenleving. Je kunt natuurlijk vier dagen zuipen, maar als je af en toe even de diepte in gaat daar wordt je niet slechter van. De filosofie van Gijs Jolink is dat er op 100.000 bezoekers altijd wel 300 geïnteresseerd zijn in literatuur”, weet Hoezen, maar schrijvers waren tot vorig jaar onderdeel van het theaterprogramma.

Rokerig boekencafé
Het idee van een rokerig boekencafé om op de cross wat meer de diepte in te gaan, bespreekt Hoezen met de Ulftse schrijver Gijs Wilbrink, die in 2022 knallend debuteerde met De Beesten, en hij al jaren kent: “Ik dacht: ‘We hebben ineens een Achterhoekse schrijver in ons midden’ en begonnen vorig jaar met een lange lijst met schrijvers, met onder meer queer literatuur dat mooi paste bij De Kast. We vroegen Erik Dijkstra voor de presentatie en hadden uiteindelijk een mooie mix van headliners en aanstormend talent. Dit jaar hebben we stevig ingezet en wat meer headliners op het programma, maar iedereen die we benaderden zei: ‘Dat lijkt me leuk.’”

Connie Palmen, Maarten van Rossem en Tommy Wieringa zijn enkele namen die dit jaar naar literair café Het Ezelsoor afreizen. Hoezen: “Jelle Brandt Corstius komt bijvoorbeeld over Oekraïne vertellen, maar het is niet alleen maar ellende. Je kunt ook lachen met Kieft en Rembo van Rembo.”

Gastheer Wilbrink
“Ik heb Connie van de trein gehaald in Varsseveld. Ik heb al wel veel schrijvers leren kennen elders in het land, maar ze nog nooit ‘thuis uitgenodigd’. Zo voelt dat wel hier. Oppassen voor de modder enzo”, glimlacht Wilbrink. “Ik merk dat ze hier ook anders zijn, een beetje in de war van hoe groot het is. In de grachtengordel zie je vaak ook andere imago’s en ik merk dat ik me hier ook iets Achterhoekser voordoe dan ik eigenlijk ben. Als zij uit hun rol vallen, dan doe ik dat ook. Ik wil ze gewoon de Zwarte Cross-ervaring meegeven. In Amsterdam ben ik een beetje verlegen en ben ík te gast. Hier speel je een beetje gastheer.”

Presenteren de schrijvers zich bij Het Ezelsoor ook anders dan bij andere literaire café’s in het land? Wilbrink: “Nee, dat niet. Op het podium zie je gewoon het bravoure en charisma en dat blijft ook hier hartstikke goed overeind. Het podium is ook om bewonderd te worden.”