Ramp met chemicaliën zorgt voor ziekte en verderf

Horrortocht XXL is af en toe best eng

Door Alice Rouwhorst

BRONKHORST –  Zaterdagavond 8 maart stond Bronkhorst in het teken van de Horrortocht XXL. Deze was georganiseerd door de Oranjeverenigingen uit Baak, Steenderen en Toldijk en door de werkgroep Kei Kids van Stichting De Kei Steenderen.

Bij het reinigen in de Bronkhorster kapel had een schoonmaker per ongeluk verkeerde chemicaliën bij elkaar gevoegd. Gevolg: Een zeer schadelijke damp kwam vrij en heeft zich verspreid in het stadje en de omgeving. Het rioolwater is verontreinigd geraakt. Genoeg reden voor de brandweer en de politie om aan het begin van de avond met loeiende sirenes naar het kleine stadje te rijden en de weg min of meer te blokkeren. Uit een rioolput aan het begin van het dorp kwam nog steeds een giftige damp. Maar het kwaad is al geschied. Veel bewoners van Bronkhorst zijn er slecht aan toe en zijn enge, sommige zelfs geweldlustige zombies geworden.

Tweehonderd durfals
Een plek om vooral te mijden, zou je denken. Maar kinderen tot twaalf jaar liepen onder begeleiding een route door Bronkhorst en daar buiten. Elke groep vertrok om de vijf minuten. Groepjes jongeren ouder dan twaalf durfden het wat later op de avond ook aan om de tocht te ondernemen. Uiteindelijk liepen zo’n tweehonderd durfals de Horrortocht XXL.

Een enkeling bedacht zich en draaide zich om. Te eng…. Terwijl juist anderen de tocht twee keer liepen! De eerste, minder enge en een poos later de tweede, hele spannende tocht. De organisatie kijkt zeer tevreden terug op de Horrortocht XXL. Ze bedanken alle vrijwilligers, verenigingen, particulieren, organisaties, bedrijven en horeca en alle anderen die op welke manier dan ook hebben meegewerkt en bijgedragen aan dit succes.

Alles uit de kast om iedereen de stuipen op het lijf te jagen
Het was een perfecte avond voor een griezeltocht met volop sterren aan de hemel en een zacht schijnende maan. De route die uitgezet was met lampjes en kaarsjes begon in een zwakverlichte, vol spinrag hangende kapel. Een niet al te gezond uitziend stel werd door een duistere voorganger in het echt verbonden.

De weg vervolgde door het stadje naar de Uilenhoek, langs de Joodse begraafplaats waarin enkele graven waren uitgelicht en ging door een weiland langs een boerderij naar de dijk. Via het gemaal en de kasteelheuvel, waarin een aantal bomen spookachtig verlicht waren, eindigde de tocht weer in Bronkhorst.
Onderweg hadden de durfals heel wat te doorstaan. Ze werden aan het schrikken gebracht door een engerd die uit een steegje vandaag kwam, ze werden op de hielen gezeten door geesten en zombies met of zonder ronkende motorzagen of zeisen en enge maskers, ze moesten door hele donkere tunnels van landbouwplastic waarin ze niet wisten wat daarin ging gebeuren, dreigden ingeënt te worden met een gevaarlijk goedje of opgepakt te worden op de kasteelheuvel, waar al een aantal slachtoffers in de bomen hingen, zagen een grafkist opengaan…. Enge geluiden en muziekjes kwamen her en der vandaan.

Kortom alle figuranten, die op en top verkleed en geschminkt waren, haalden alles uit de kast om de deelnemers aan de horrortocht de stuipen op het lijf te jagen, waaronder Jolijn, Lynn, Bente en Suus uit Toldijk. Ook al wisten ze dat het allemaal gespeeld was, toch waren deze zeven en achtste groepers best gespannen en gilden er af en toe op los. 

Soms liepen ze hand in hand om elkaar steun te geven. Op een ander moment durfden ze het aan om ‘los’ te lopen. Maar ze vonden de tocht zeker niet eng. Nee, het was vooral heel leuk! Daar waren, uit de lovende reacties op te maken, alle andere deelnemers het roerend mee eens.