Hetzelfde moment
DichtDe dichter van dienst huivert bij het wereldnieuws en wordt op hetzelfde moment gekoesterd door lentetemperaturen die op het seizoen vooruitlopen. Ze duikt onder in haar tuin.
Hetzelfde moment
zelfs al voor het ijs gesmolten is
nestel ik mij buiten in de volle zon
mijn wangen gloeien onwennig
de sneeuwklokjes bloeien nog
vandaag speelt de winter voorjaar
met een kop koffie in de handen
drink ik de zon tot in mijn botten
de krokussen kan ik zien groeien
op het wereldtoneel gooien ego’s
om beurten hoge ogen ze spelen
blufpoker met stenen die ze zelf
op maat hebben laten maken
per ronde worden op het podium
de stoelen verplaatst van de tafel
steeds verder naar de rand toe
afvallers verdwijnen sputterend
ik lees ik kijk ik hoor wat gezegd
wordt waarheen het beweegt als
wat gezegd wordt waarheid wordt
terwijl de krokussen openbloeien
ik sluit mijn ogen en voel de kracht
van de nog heel laag staande zon
vandaag speelt de winter voorjaar
het zweet breekt me uit in februari
