ROOKSIGNALEN

Na de begrafenis van paus Franciscus waren alle ogen gericht op de schoorsteen van de Sixtijnse kapel. “Wanneer komt de witte rook?” was de brandende vraag. In een wereld met meer oorlog dan ons lief is, lijken we ons vast te klampen aan de magie die van het pausdom uitgaat.

ROOKSIGNALEN

de wereld wacht gespannen op de witte rook
als het zover is worden televisieprogramma’s
ruimhartig onderbroken met opgetogen details
over wie hij is en hoe hij het gaat aanpakken

verspreide brandhaarden likkebaarden gretig
terwijl ongemak en ongerustheid uitgroeien
witte rook maakt de wereld hoopvol en blij
een nieuwe wijze man wordt aangewezen

hij vraagt waar we naar snakken: vrede op aarde
diep van binnen weten we dat hij net als wij niet
aan de knoppen van rookgordijnen kan draaien
we verlangen maar zien niet meer dan we zien

het lezen van rooksignalen vergt oefening
het oogt simpel maar je kijkt er zo doorheen
als ik in mijn eigen tuin een vuurtje maak
kermt de rook door de barsten in de planken

mijn gedachten kleuren grijs als de rookslierten
wie weet nog hoe het vuur in harten te stoken
te behoeden voor betekenisloos verwaaien
rooksignalen waaieren uit voor ze gezien zijn

goed vuur stook je met elkaar en voor elkaar
om eenheid terug te vinden en te bewaren
wil niet iedereen geloven dat alle branden
doven en tachtigjarige vrijheid eeuwig duurt