Uitbotten

Voor het eerst in jaren hadden we weer eens een echte winter. Deze dichter ziet uit naar het voorjaar, naar fris groen en naar zachtheid. Hoewel in heel de wereld de kilte het voorlopig voor het zeggen lijkt te hebben.

UITBOTTEN

telkens als de zon tegen diepblauwe lucht
over nog winterse boomtakken schijnt
vlamt heel even een voorjaarsgloed op
in gedachten zie ik blaadjes groeien

het is weer weg

al zo lang verlang ik naar nieuw licht
dat wangen kleurt en om bloesem smeekt
in een wereld vol hard en harder nieuws
van schreeuwers en overschreeuwers

het kan nog niet

toch kijk ik als de zon schijnt omhoog
of er al groen uit de knoppen breekt
‘s morgens hoor ik de vogels kwetteren
over puntjes van blad dat zij al zien

de tijd is onrijp

in de zon pluk ik de belofte van voorjaar
in bermen en in het bos bloeien ze samen
als wit tapijt op een groene onderlaag
allemaal laten ze de hoofdjes hangen