Marianne Besselink neemt afscheid als burgemeester van Bronckhorst. Archieffoto: Luuk Stam
Marianne Besselink neemt afscheid als burgemeester van Bronckhorst. Archieffoto: Luuk Stam

Besselink vertrekt én blijft: ‘Ik ben van Bronckhorst gaan houden’

Maatschappij Doetinchem Hengelo Vorden

Marianne Besselink stopt na dit jaar als burgemeester, maar blijft in de gemeente wonen.

Door Luuk Stam

HENGELO/VORDEN – Ze kijkt terug op een turbulente week, nadat ze dinsdag haar afscheid als burgemeester van Bronckhorst aankondigde. Haar besluit om na ruim acht jaar de gemeentelijke ambtsketen over te dragen, kwam voor velen als een verrassing, zelfs de hoofdrolspeelster zelf moet nog ietwat aan het idee wennen. “Het is zeker niet zo dat ik per se weg wilde, want ik ben niet klaar met het burgemeesterschap, ik ben ook helemaal niet klaar met Bronckhorst”, zegt Marianne Besselink (51). “Maar soms gaan je gedachten weleens van: er komt een moment voor een volgende stap. Wat zou ik dan willen?”

Zo’n eventuele nieuwe stap zou ze graag richting het onderwijs maken. Dat is wat er nu gebeurt, want per 1 januari is de Vordense de nieuwe voorzitter van het College van Bestuur van het Zone.college, dat groenonderwijs (vmbo en mbo) verzorgt op acht verschillende locaties in Oost-Nederland, onder meer in Doetinchem en Borculo. “Ik heb altijd al een grote betrokkenheid bij het onderwijs gehad”, verklaart Besselink. “Soms komen dingen gewoon op je pad. Mijn reflex was niet direct van: dit ga ik doen. Maar het bleef mijn aandacht trekken. Dit paste zó goed in het plaatje dat ik voor mezelf had gevormd, dit was een geweldige kans.”

Politieke functies
Voordat Besselink in 2015 de rol van burgemeester van Bronckhorst op zich nam, was ze in verschillende politieke functies betrokken bij het onderwijs. Als gedeputeerde van de provincie Groningen hield ze zich bezig met het kwaliteitsakkoord basisonderwijs, later was ze als Tweede Kamerlid voor de PvdA woordvoerder onderwijs. Ook als burgemeester verloor ze de jongere generaties bepaald niet uit het oog, zo kreeg Bronckhorst onder haar leiding een jeugdburgemeester en een kinderparlement. “Ik vind het heel belangrijk dat wij kinderen in hun leven de beste start meegeven”, klinkt het. “En alle kansen geven die ze verdienen.”

Met haar overstap komt er voor Besselink een einde aan een lange carrière binnen het overheidsdomein. Als 18-jarige was ze in Drenthe het jongste Provinciale Statenlid van Nederland. Ruim dertig jaar later noemt ze zichzelf in de eerste plaats maatschappelijk betrokken. “Tot op heden heb ik dat in de politiek bestuurlijke context vormgegeven, ik kijk ernaar uit om dat straks in het onderwijs te gaan doen”, stelt Besselink. “Daarbij spelen op zo’n school ook de maatschappelijke thema’s die in de politiek ook spelen, denk aan de toekomst van de landbouw, natuur en klimaat, dierenwelzijn.”

Gelukkig
De laatste maanden van dit jaar zullen voor haar in het teken staan van het overdragen van taken, afronden en afscheid nemen. Ook van de rol als burgemeester, want die taak elders op zich nemen, dat zag de geboren Enschedese niet zitten. “Dat is gemiddeld genomen voor een burgemeester wel een volgende stap, een stap naar een andere, vaak grotere gemeente”, zegt Besselink. “Maar ik dacht: ik wil helemaal niet naar een andere gemeente. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin, in een mooie plattelandsgemeente met zoveel actieve inwoners en verenigingen, die zo ongelofelijk veel activiteiten en ontmoetingen organiseren. Leuker dan dit wordt het als burgemeester denk ik niet. Daarbij wil ik hier ook blijven wonen, ik ben gelukkig in Bronckhorst, ik ben van Bronckhorst gaan houden.”

De rust, de ruimte, de natuur, Besselink is er in de acht jaar dat ze hier nu woont aan verknocht geraakt. En ook als inwoonster voelt ze zich hier thuis: “We hebben hier een samenleving waar mensen naar elkaar omkijken, waar plezier, maar ook verdriet met elkaar gedeeld worden. Dan vraag ik me weleens af: wie wil hier niet wonen? Als ik met mijn gezin in zo’n prachtig stukje Nederland woon en nu van hieruit ook nog deze stap kan zetten, dan denk ik alleen maar: ik ben echt een geluksvogel.”