VVNF brengt Bevrijdingsvuur naar Dinxperlo

DINXPERLO - Ondanks dat op 5 mei de dag voor sommigen wel erg vroeg begon, stonden de 52 deelnemers voor de rit naar Wageningen al ruim op tijd te wachten bij de Brandweerkazerne. Daaronder bevonden zich enkele schoolkinderen van basisscholen De Bosmark, de St. Liboriusschool en De Höve. Samen met acht bestuursleden van de VVNF en twaalf leden van de Scouting Saksenheerd, vertrokken we om 5 uur in de morgen met de bus om het Bevrijdingsvuur op te halen, een gebeurtenis die eens in de vijf jaar plaatsvindt.

Door Iris Jansen

Vol enthousiasme reden we de opgaande zon tegemoet. Zo hier en daar werd het ontbijtpakket dat iedereen van de VVNF had gekregen, al aangebroken. Op de heenweg vertelde René Westendorp de kinderen iets over de Mobilisatie en de Meidagen 1940. Ook zouden we een bezoek brengen aan de Grebbeberg, waar de Dinxperlose soldaat Theo Veerbeek begraven ligt. De 24-jarige Theo Veerbeek sneuvelde op 14 mei 1940 bij de Grebbeberg.

Na een probleemloze rit, liepen we vanaf een parkeerterrein aan de rand van het centrum Wageningen in, naar de plek waar wij het Bevrijdingsvuur konden ophalen. De voorbereidingen voor het Defilé vlakbij het bekende Hotel De Wereld waren al in volle gang, maar helaas werden we op de hoek bij het hotel tegengehouden door beveiligers en een afzetting. Vanwege strenge veiligheidsmaatregels mochten we niet het plein op. Wat nu? Zonder vuur terugkeren naar Dinxperlo was immers geen optie. Na wat heen en weer gepraat tussen de bestuursleden van de VVNF en de beveiligers, was één van de heren bereid om met het meegebrachte lont, een vlammetje op te halen waarmee de meegebrachte lamp kon worden aangestoken. Daarmee was het eerste doel bereikt, maar helaas niet geheel naar verwachting verlopen. Daarna werd het moment vereeuwigd met een groepsfoto bij het beroemde Hotel De Wereld, dat bekend staat vanwege de plek waar op 5 mei 1945 de capitulatiegesprekken hebben plaatsgevonden tussen de Canadese luitenant-generaal Charles Foulkes en de Duitse kolonel-generaal Blaskowitz. Een dag later, op 6 mei, werd in de aula van de landbouwhogeschool de capitulatie getekend. Maar op het document staat 5 mei vermeld, en die datum zou dan ook de geschiedenis ingaan als de datum waarop Duitsland heeft gecapituleerd.

Weer aangekomen bij de bus, werd de lamp in een ijzeren emmer gedeponeerd zodat de vlam in de houder verder op veilige wijze getransporteerd kon worden. Nadat iedereen was ingestapt, reden we naar het Militaire Ereveld De Grebbeberg. Onderweg vertelde René nog over het roggeveld, gelegen naast de parkeerplaats van het Ereveld, waar veel Nederlandse soldaten in het open veld sneuvelden door de aanval van de Duitse troepen. Ook wist hij te vertellen dat Theo Veerbeek niet ver van deze plek gevonden is. Na het verlaten van de bus, werden de bloemen meegenomen en liepen we richting het Ereveld. Bij het entree, waar een groot monument staat, lagen enorm veel kransen en bloemen van de 4 mei herdenking.

Het graf van Theo Veerbeek ligt redelijk vooraan en was zo gevonden. Onder de aanwezigen was de 80-jarige Hannie Bulsink-Veerbeek, een nicht van Theo, die bloemen legde bij het graf van haar oom. Ook de bestuursleden van de VVNF eerden Theo Veerbeek met een bloemstuk. Vanwege de Dodenherdenking waren alle graven voorzien van bloemen, kaarsen en soms een foto van degene die daar begraven ligt. Nog steeds worden er gesneuvelden bijgezet op het Ereveld, wanneer men stoffelijke resten van een soldaat vindt. Tenslotte zijn er nog steeds soldaten vermist; hun namen staan genoemd op een apart monument op de begraafplaats. Ook liggen er 26 slachtoffers van het Nederlandse RAF 320 Squadron, die later in de oorlog boven Nederland gesneuveld zijn.

Na dit indrukwekkende bezoek kon de terugreis naar Dinxperlo worden hervat. Er was uiteindelijk nog een belangrijke taak te verrichten in Dinxperlo. Weer aangekomen bij de Brandweer, werd het vuur door Milan Westendorp in een optocht, onder begeleiding van de slagwerkersgroep Prinses Beatrix, via de Hogestraat naar de kerk gedragen. Na een korte toespraak van VVNF-voorzitter Arjan Bruggink, stak Hannie Bulsink-Veerbeek met de meegebrachte vlam, het Bevrijdingsvuur aan. Ter afsluiting van de morgen stond er voor alle aanwezigen bij de kerk, nog een heerlijk kopje koffie klaar bij café Noaberz.