Bruidspaar Van de Pol-Hollander zestig jaar getrouwd

EIBERGEN – Henk en Bep (86) van de Pol-Hollander zijn zestig jaar geleden in het huwelijksbootje gestapt. Beide echtelieden zijn geboren in Leiden, maar net na de oorlog verhuisde Henk van de Pol (85) naar Curaçao. Zijn vader werkte voor Shell en werd uitgezonden. Zijn moeder was toen zwanger van zijn zus en Henk was toen zes jaar. Drie jaar later vertrok het gezin naar Sumatra, maar net voordat de soevereiniteitsoverdracht aan Indonesië plaatsvond, werd Nieuw-Guinea de nieuwe standplaats. In 1953 eindigde het avontuur voor Henk. Vanwege het gebrek aan passende scholen, ging hij terug naar Nederland, naar familie in Leiden.

Door Rob Weeber

Twee jaar later zou het hele gezin weer worden herenigd in Nederland. In dat jaar echter overleed zijn moeder, waarna vader en zus weer terug naar Curaçao gingen. Zijn vader zou daar in 1958 opnieuw trouwen. Henk volgde een studie Electrotechniek in Leiden en kreeg zijn eerste baan bij De N.V. Rijnlandse Metaalbescherming Maatschappij, een fabriek die ijzer en metaal behandelde tegen corrosie. Hij was daar verantwoordelijk voor elektromotoren en waterpompen. 

Verhuizing Eibergen
Het duurde niet lang of zijn cv zou wederom een verhuizing herbergen, namelijk die naar Eibergen. “Voor onderdelen was ik aangewezen op het bedrijf Rotor in Voorschoten dat toen onder leiding stond van directeur Th. Kraakman. Hij besloot echter in 1974 dat het in Voorschoten te klein werd en verhuisde het bedrijf naar Eibergen. Ik mocht een sollicitatiebrief schrijven en werd aangenomen voor Eibergen. Tot mijn verbazing trof ik daar later mijn vorige directeur aan. Hij was ook naar Eibergen gekomen en als directeur aangesteld.” Henk zou er nooit meer weggaan. Hij kon er zelfs een huis kopen. In 2001 ging hij met pensioen.

In 1958, het jaar waarin zijn vader opnieuw trouwde op Curaçao, liepen Henk en Bep (86) elkaar voor het eerst ‘tegen het lijf’. Zij was lid van een vereniging voor meisjes en hij van een voor jongelingen Een uitwisseling bracht hen met elkaar in contact. Later ontmoetten ze elkaar weer bij een schoenmaker en daar sloeg de vonk meteen over. Henk bracht haar direct naar huis en werd hartelijk opgenomen. Het geval wilde namelijk dat Bep haar opa tegenover de opa van Henk had gewoond. Verdere ‘ballotage’ was niet nodig.

PAF-caravan
Bep doorliep na de lagere school de huishoudschool en werkte zich op tot hoofd-linnenkamer in het toenmalige Diaconessen(zieken)huis in Leiden. Ook na haar huwelijk en verhuizing naar Eibergen zou ze blijven werken, dit keer bij Flexovit. Naast haar werk heeft ze altijd veel plezier gehad aan het maken van kleding voor de kinderen. Daarnaast doet ze aan handenarbeid en schilderen. Henk knutselde het liefst aan brommers en motoren. De eerste vakanties werden in Nederland doorgebracht. “Mijn vader had een oude PAF-caravan uit 1963, een Nederlands merk uit Dieren. Daar wilde hij een open aanhanger van maken om motoren mee te kunnen vervoeren. Ik vond dat zonde en we hebben hem weer opgeknapt om mee op vakantie te gaan. Later kochten we een andere waarmee we ook naar het buitenland gingen. Het meer van Annecy in Frankrijk was een favoriete plek van ons gezin.”

‘Het meer van
Annecy in
Frankrijk was
een favoriete
plek van
ons gezin’

Toen het echtpaar 30 jaar getrouwd was, hebben ze een reis naar Curaçao gemaakt. “Dat was een bijzondere ervaring,” weet Henk nog. “Ik was terug in de omgeving van mijn prilste jeugd, waar mooie herinneringen lagen. Het verlangen naar Curaçao is eigenlijk nooit helemaal weggeweest.” Het echtpaar heeft twee zonen.