Stef Woestenenk, Han Neijenhuis en Marcel Everts (v.l.n.r.) in actie tijdens de première van ‘Nooit Genoeg’ in Theater onder de Molen. Foto: Coen Boxtart

Stef Woestenenk, Han Neijenhuis en Marcel Everts (v.l.n.r.) in actie tijdens de première van ‘Nooit Genoeg’ in Theater onder de Molen. Foto: Coen Boxtart

Van Blackbury Accident tot Claptunes

Muziek Brummen Linde Vorden Zutphen

Programma ‘Nooit Genoeg’ vertelt over 45 jaar popmuziek

Door Eric Klop

REGIO – ‘Nooit Genoeg’. Zo heet het theaterprogramma waarmee drummer Han Neijenhuis, gitarist Stef Woestenenk en bassist Marcel Everts verhalen en anekdotes vertellen uit hun rijke muzikale leven en daar toepasselijke liedjes bij spelen. De première vond enige tijd geleden plaats Onder de Molen in de Vordense buurtschap Linde. Volgende week vrijdag, 17 november, is de tweede voorstelling in zaal Concordia te Brummen. Die is echter al uitverkocht. Maar geen nood, als het aan de drie muzikale vrienden ligt treden zij met ‘Nooit Genoeg’ nog wel vaker op. 

“Echter niet té vaak”, zegt Han Neijenhuis, 61 jaar geleden geboren en vervolgens getogen in Brummen, maar al zo’n 35 jaar woonachtig en als drumdocent werkzaam in Zutphen. “Af en toe, twee of drie keer per jaar, is misschien nooit, maar hoe dan ook wel mooi genoeg. Het moest passen binnen onze andere muzikale activiteiten en werkzaamheden.” Hij vertelt dat het idee tijdens de coronacrisis werd geopperd door de zestien jaar jongere Stef Woestenenk uit Vorden. Waarom publiek niet nader kennis laten maken met alles wat zij tijdens hun muzikale loopbaan zoal beleefden? De bands waarin zij speelden, hun inspiratiebronnen, de wederwaardigheden die zowel Han als Stef op papier vastlegden. Want schrijven doen ze ook. De drummer voor dagbladen en vaktijdschriften, de gitarist in een boek waarin een aantal van zijn muzikale voorbeelden op persoonlijke wijze centraal staan. Alleen Marcel Everts (51) nam nimmer de muziek-gelieerde pen ter hand. “Maar ze hadden voor het programma een bassist nodig”, lacht de volbloed Zutphenees.

‘Nooit Genoeg’ speelt zich als het ware in een oefenruimte af. Het podium oogt lekker rommelig. Een slordig stapeltje bladmuziek hier, een paar lege bierflesjes daar. De avond is niet tot op de minuut vastgelegd. “Er is sprake van spontane interactie”, vertellen Neijenhuis en Everts. “We willen elkaar soms verrassen. Maar wel aan de hand van een rode draad die door de voorstelling voert. Alles wat wij te berde brengen houdt verband met elkaar.” Dat gebeurt op basis van hun eigen ervaringen door de jaren heen. Onder andere geput uit de bandjes waarin ze samen dan wel ieder voor zich speelden. In totaal vele tientallen. Blackbury Accident bijvoorbeeld, de Brummense formatie waarin Han Neijenhuis voor het eerst zijn drumtalenten op het podium ten toon spreidde. Maar ook Poundcake, Splinter, MoonYard, Fuse, Vandersteen, de Leif de Leeuwband, Veldman Brothers, Wide Open en talloze tributebands, waaronder Claptunes dat sinds enige tijd regelmatig een eerbetoon brengt aan meestergitarist Eric Clapton, zijn in het programma nooit ver weg.

Led Zeppelin
Wie veel heeft meegemaakt, heeft veel te vertellen en weet er een relevant, semi-akoestisch vertolkt deuntje bij. Zoals ter zake het interview dat Han Neijenhuis ooit voor de GPD-bladen had met Robert Plant. “Het management had bevolen dat er met geen woord mocht worden gerept over diens band Led Zeppelin. Je mag drie keer raden wat tijdens het gesprek vooral aan bod kwam… Of waarom heette mijn een paar jaar geleden verschenen verhalenbundel ‘Dan kun je mooi je nieuwe trui aan’? Dat zei mijn moeder aan de vooravond van mijn allereerst optreden, in 1979. Ja, ik had ‘m aan. En het dempkleed dat ik altijd, nu al bijna 45 jaar, onder mijn drumstel heb. Dat is het Perzisch tapijt dat in de woonkamer van mijn opa lag. Hij had dit eens moeten weten.” Verder blikt Stef Woestenenk onder meer terug op de totstandkoming van zijn boek ‘Loepzuiver’. Hierin beschrijft hij zijn zoektocht naar en ontmoetingen met zijn muzikale helden, zoals Eric Burdon, Jack Bruce, John Mayall en leden van The Small Faces. Ook Marcel Everts doet duiten in het zakje. Zo gaat hij in op het eerste concert dat hij als tiener ooit bijwoonde. “Van Pink Floyd. Ik was in één keer verkocht. Het had zó’n enorme impact op mij. Het nummer ‘Time’ bijvoorbeeld. Ja, waar blijft de tijd…”

Twee keer drie kwartier herinneringen ophalen aan een rijk muzikaal leven en dit delen met geïnteresseerd publiek. De drie vrienden denken dat het aanslaat, hetgeen reeds bleek tijdens de première in Linde en het bordje ‘uitverkocht’ dat met het oog op de voorstelling van 17 november in Brummen al op de deur van Concordia is bevestigd. Han Neijenhuis, Stef Woestenenk en Marcel Everts hopen op meerdere optredens met ‘Nooit Genoeg’. In kleinere zalen, waarin de setting van een soort repetitielokaal goed tot zijn recht komt en het publiek als het ware bij de heren op schoot zit. En zich laat meevoeren door ruim 40 jaar veelbewogen pophistorie in en buiten de regio. Het lijkt nog lang niet genoeg.


www.nooitgenoeg.net