Palace Flophouse treedt weer op in Bontebrug

BONTEBRUG - Op zaterdag 14 september is de Open Monumentendag. Het thema is dit jaar Onderweg, op reis van A naar B. Die letters staan voor Anholt en Bontebrug. Door het het comité Oude IJsselstreek is een boeiende fietsroute uitgezet in samenwerking met de Heimatverein Anholt. Bij het vertrekpunt Bontebrug is er een opvallend muzikaal déjà vu. Daar treedt de legendarische band Palace Flophouse weer op.

Door Marcel van Berkum

Volgens de overlevering komt de naam Bontebrug van een brug over de verlegde loop van de AA-strang waarover een bont gezelschap reizigers trok. Het is ook de bakermat van een bont gezelschap muzikanten, dat landelijk furore maakte in de 70-er en 80-er jaren als Palace Flophouse. Nu zijn de zes bandleden rond hun pensioen en zitten in de tuin naast de Silvox Studio en het ouderlijk huis van de familie Hegman in Bontebrug. Ze hebben zojuist gerepeteerd. Het zijn Hans, Henne en Gerard Hegman, Caspar Falke, Willem Ebbers en Wolf Overkamp. De band is in 1986 na tien jaar gestopt met optreden. ”We waren studenten en kregen allemaal een baan en minder tijd voor de muziek”, vertelt Henne Hegman. Zij speelt blaasinstrumenten, zoals blok- en dwarsfluit en saxofoon. PF bracht 2 elpees uit: Bontebrug in december 1979 en Eigen Weg in februari 1983. “Na de tweede elpee Eigen Weg ging iedereen letterlijk zijn eigen weg.” Na tientallen jaren komen weer veel herinneringen boven als drummer Willem Ebbers een fotoalbum tevoorschijn haalt.

Blaren
Toen Caspar hoorde van het plan om Bontebrug middelpunt van de Open Monumentendag te maken stelde hij spontaan aan de organisatie voor om voor die gelegenheid weer met Palace Flophouse op te treden. Dat was in april. Het was wel verrassend voor de overige bandleden, maar iedereen reageerde positief. Tijdens de eerste repetities ging het vooral over hoe het ook alweer was. Niet over de tekst maar meer over de vorm van de liedjes. Gelukkig hebben ze de elpees nog. “Ik speel momenteel in drie soul- en jazzbands”, zegt Willem Ebbers. Gerard Hegman somt diverse formaties op. Nu nog is hij bassist in Great. Henne deed allerlei projecten, maakte deel uit van de Original Sixties R&B and Soulshow, die tot 2009 langs de theaters in Nederland toerde. Samen met Willem speelde ze ook in dweilorkest de WVG Fanfare.
Interesse voor muziek is bij de rest van de band zeker gebleven, maar ze hadden de laatste jaren geen instrument aangeraakt. Geen eelt meer op de stramme vingers; wel blaren. Maar het enthousiasme groeide per repetitie. Caspar, de baas van de Silvox studio zegt: “Tegenwoordig mag ik in de studio anderen erop wijzen wat ze niet goed doen.” Wolf, de violist van de band, woont in Nijmegen en was eigenaar van café Gonzo in de Nijmeegse Molenstraat, de plek voor de alternatieve muziekliefhebber. De laatste jaren vervoert hij apparatuur voor grootschalige concerten.

Accordeon uit de kelder
In 2004 heeft PF nog kort gespeeld in ‘t Pakhuus bij de presentatie van het boek over de pophistorie van de regio, dat is vorm gegeven door Hans Hegman. Oudste broer Hans houdt zich vooral bezig met de historie van de streek en is onder meer initiatiefnemer en conservator van Stadsmuseum Bergh. “Ik moest de accordeon uit de kelder tevoorschijn halen, maar hij is weer op toon.” In de begintijd sloten ook enkele andere muzikanten aan zoals gitarist Rinus Verschoor en zangeres Eline Harbers. “Ze vroegen mij nadat ze mij hadden horen zingen tijdens een activiteit op het Isala College. Ik heb twee jaar, van mijn zestiende tot achttiende, in de band gezongen. Ik was natuurlijk nog erg jong, maar vond het een geweldige tijd”. Eline stopte omdat ze voor een klassieke opleiding naar het conservatorium ging. De in Silvolde opgegroeide Enschedese is inmiddels een gevierd operazangeres. Eline vindt het jammer maar kan op 14 september niet aanwezig zijn, omdat ze een optreden in Duitsland heeft.

Volksrock
Caspar, Gerard en Willem stonden aan de basis. Gerard vertelt: “Caspar kwam een keer met een gitaar aanzetten en ik raakte geïnteresseerd en ben toen ook gitaar gaan spelen. Vervolgens hebben we Willem benaderd om een bandje te vormen.” De anderen volgden al snel en in het begin speelden ze rockcovers. De naam komt uit het boek Cannery Row van John Steinbeck. Het repertoire veranderde naar folkrock. Ze werden beïnvloed door de muziek van bijvoorbeeld Fairport Convention. Was het eerst Engelstalig, langzamerhand gingen ze steeds meer Nederlandstalige nummers spelen en schrijven. Traditionele liedjes uit de provincie werden herontdekt en van een nieuw arrangement voorzien. Hun Volksrock, zoals ze het zelf noemden, sloeg aan. 

Platenlabel Paladijn
Onlosmakelijk met de band verbonden waren André Pasman voor het geluid, Hanny van Boxtel voor de monitormix en Harry de Kort voor het licht. De activiteiten werden ondergebracht in de stichting Adelijn. Er kwam een eigen platenlabel Paladijn en een schuur achter het huis van de familie Hegman werd met vereende krachten omgebouwd tot opnamestudio. De tweede elpee Eigen Weg is daar opgenomen. Het was het begin van de - onder muzikanten - populaire Silvox studio waar heden ten dage Caspar de scepter zwaait.

We hebben steeds hetzelfde nummer gespeeld

Dodewaard
De band heeft in de tien jaar van het bestaan naam gemaakt met folkmuziek en maatschappijkritische teksten. Begin jaren tachtig was een tijd van protest. Ieder dorp had wel een vredeswerkgroep en landelijk waren grote demonstraties tegen de plaatsing van kruisraketten en kernenergie. Zo traden ze op tijdens de grootste demonstratie, die ooit in Nederland is gehouden. Palace Flophouse stond op een podium op 29 oktober 1983 tijdens de antikernwapendemonstratie in Den Haag waarin 550.000 mensen meeliepen. Het publiek was wisselend, want liep in een gestage stroom langs het podium. “Volgens mij hebben we steeds hetzelfde nummer gespeeld”, zegt Caspar.
Tijdens een anti-kernenergiedemonstratie in Dodewaard schreven ze het gelijknamige nummer. Het kenmerkte de tijdgeest en Dodewaard verscheen op single met op de achterkant de instrumentale Achterhoekse hymne. 

Teksten nog steeds actueel
De band kreeg landelijke bekendheid en toerde wekelijks door Nederland, maar ook Duitsland en België met hun oude Mercedes bus. Nu ze de nummers weer zingen merken ze dat sommige teksten - ook geschreven door Theo Soontiëns - nog steeds actueel zijn. Op 14 september spelen ze zo’n 15 liedjes. Hans Hegman verklaart: “We spelen straks een staalkaart van ons repertoire door de jaren heen.” Het zou zomaar kunnen dat ze enkele teksten van een toepasselijke actuele noot voorzien.

Wat ze van het optreden verwachten? Ze willen in ieder geval er zelf veel plezier aan beleven en hopen het publiek ook. Het wordt een reünie op het podium en ze verwachten ook voor de bühne veel oude bekenden te zien. Het optreden tijdens de Open Monumentendag op zaterdag 14 september in Bontebrug is eenmalig. Maar Henne Hegman benadrukt de “positieve vibe” die er tijdens de repetities is ontstaan. Dus wie weet!