DIOS 1 erg blij dat het stekker er niet uittrok

DINXPERLO - De mannen van volleybalvereniging DIOS uit Dinxperlo spelen in de eerste divisie. Het had echter niet veel gescheeld of het team had afgelopen zomer opgehouden te bestaan. Die twijfels zijn echter onnodig gebleken. Met speler/trainer Marvin Sombroek een blik op de huidige stand van zaken in het grensdorp.

Door Remko Alberink

Het kan verkeren in volleyballand. Afgelopen mei zat de eerste herenploeg van DIOS in Dinxperlo bijeen. Enige agendapunt was het voortbestaan van het volleybalteam in de eerste divisie. “Eigenlijk waren er toen nog drie opties”, herinnert Marvin Sombroek (43 jaar) zich. “Optie 1 was doorgaan met een selectie waarvan we wisten dat die te krap was. Optie 2 was het team terugtrekken en optie 3 was om lager te gaan spelen.”

Eerste divisie
Het team koos voor optie 1, het blijven spelen in de eerste divisie. En dat betaalde zich uit. “Van Orion kwam Joep Hagenaars naar ons toe en vanuit Haaksbergen kwam er een jonge spelverdeler die een club zocht, Youri Bals. Die namen we er niet bij omdat we een spelverdeler zochten, maar omdat hij goed is en in het team past. Toen ook Teun Elburg nog terugkeerde van Orion naar Dinxperlo omdat hij zijn draai niet kon vinden, hadden we opeens weer een groep van dertien spelers”, legt Sombroek uit.

Rug
Zelf had Sombroek anderhalf jaar geleden twijfels of zijn team wel de promotie naar de eerste divisie moest effectueren. “Ik zat toen ook met mijn rug, daar had ik afgelopen voorbereiding ook last van. Nu gaat dat echter goed”, stelt Sombroek die als spelverdeler speelt. “Maar Youri is in potentie een heel goede spelverdeler, en hij is nog jong. Hij is alle wedstrijden ook begonnen en soms vraagt het spel of de tegenstander net even een ander type spelverdeler, dan wisselen we. Het is geen liefdadigheid, we kijken wat de wedstrijd nodig heeft.”

Harmonie
Dit gebeurt bij de grensploeg in alle harmonie. “We willen heel graag winnen, maar we gaan dat bij DIOS niet doen door met flesjes of door aan de kant te gaan lopen schreeuwen. Plezier maken vinden we erg belangrijk.”
De trainer/speler is al aan zijn negentiende (!) seizoen bezig bij DIOS. “Ik vind het leuk om bij een gezellige club te werken. Er is vaak veel publiek bij onze thuiswedstrijden en er is bijna geen gedoe, er loopt nooit iemand van de training. Boos zijn dat mag, elkaar de waarheid vertellen ook, maar wel op een nette manier.”
Sombroek voelt zich thuis bij DIOS. “Ik vind het ook knapper van DIOS dat ze het met mij uithouden, dan van mij met DIOS”, stelt hij al grappend.

Beter worden
Wanneer het seizoen geslaagd is? Sombroek hoeft niet lang na te denken over het antwoord. “Als we nog steeds beter zijn geworden, stappen hebben kunnen maken. Qua stand zou ik graag meer naar boven willen kijken dan naar beneden, wat dat betreft zijn we nog een beetje zoekende met het team. Uiteindelijk wil je natuurlijk zo hoog mogelijk eindigen.”
Zaterdag werd in de Eurohal met 1-3 (24-26, 16-25, 25-15 en 14-25) van Taurus 2 verloren, DIOS bezet nu de zevende plaats van de tien ploegen op de ranglijst in de eerste divisie B.

Nederlaag
“Die nederlaag was erg jammer. Zij hadden een betere passing en konden hun middenman beter aanspelen, daar kregen we pas in de derde set iets meer grip op. Jammer dat we dat niet konden vasthouden. Op beslissende punten is het juist belangrijk een goede beslissing te maken, geen bal tegen de antenne aan te slaan of een domme fout te maken. Op dit niveau kom je daar niet meer mee weg. Daarnaast pakken we niet door in de big points, als het belangrijk wordt. Dat is ons deze competitie al in een paar sets overkomen. Zo ook in de eerste set zaterdag, stond het 24-24, maar verliezen we die met 24-26. Ik had graag de vierde set gewonnen en een vijfde set gespeeld.”
Sombroek: “Positief was de heel goede invalbeurt van Joep Hagenaars. Wat beter kan, is de verdediging na een aanval. Daar gaan we de komende week aan werken.”

Toekomst
Hoe de toekomst van zijn ploeg eruit ziet, dat weet Sombroek niet.
“Maar Joep en Youri zijn 18 en 21 jaar. En als er jonge spelers in de buurt willen spoelen in de eerste divisie en ze in het team passen, dan doe ik met alle plezier een stapje opzij”, geeft de trainer aan. “Dan beperk ik me alle liefde tot de zijkant met het geven van aanwijzingen.”