Te Brake trouw aan vrouwen Erix/KSV Lievelde

LIEVELDE - Onvoorwaardelijk trouw aan de voetbalsters van Erix/KSV. Dat kan gerust gezegd worden van trainer Kobus te Brake, De oefenmeester uit Lievelde zette onlangs maar weer eens zijn handtekening onder een nieuw contract, waardoor hij in augustus aan zijn 23ste (!) seizoen begint bij ‘zijn’ team.

Door Bart Kraan

Als het aan Te Brake ligt, blijft het daar niet bij. ‘’Ik hoop de 25 jaar vol te maken’’, aldus de trainer, die beseft dat hij een grote uitzondering is omdat het grote gros van de voetbaltrainers drie, hooguit vijf jaar bij hun teams werkzaam zijn. ‘’Het komt inderdaad niet vaak voor dat een trainer 23 jaar aan een elftal verbonden is. En zeker niet in het damesvoetbal. Maar ik vind voetbal een leuk spelletje, ken de groep al jaren en heb een goede klik met jong en oud.’’

Een overgang naar een vrouwenteam van bijvoorbeeld een buurtclub is dan ook uit den boze. ‘’Ieder jaar krijg ik van andere verenigingen wel de vraag of ik daar wil komen trainen. Maar het antwoord is bekend: ik blijf bij Erix en KSV.’’

In die jaren heeft hij uiteraard de nodige speelsters de revue zien passeren. ‘’Ik denk dat ik de afgelopen 22 jaar zo’n vijftig tot zestig speelsters heb getraind’’, aldus Te Brake. ‘’Aanvankelijk had ik alleen met speelsters van Erix te maken, kort daarna kwamen er meiden van KSV bij. De verhouding is nu fifty-fifty. De meiden van beide clubs hebben een goede klik samen. Een aantal kent elkaar van school en uitgaan.’’

En omdat hij zo lang trainer van hetzelfde team is, heeft hij ook speelsters van diverse generaties uit een gezin onder zijn hoede gehad. ‘’In mijn eerste jaar had Ik Sandra Domhof in het team. Nu speelt haar dochter Meike Hallers in ons elftal. Dat is wel grappig.’’

Te Brake is eigenlijk per toeval in het vrouwenvoetbal gerold. Nadat een enkelblessure hem er toe noopte te stoppen met voetballen, werd hij grensrechter bij het tweede elftal van Erix. ‘’Omdat ik graag bij de groep wilde blijven. Maar op een gegeven moment hadden de dames een grensrechter nodig. Kwamen ze bij me: ‘Kobus, kun je helpen?’. Toen ben ik bij dat team ingevallen.’’

En hij bleef, als trainer, bij dat team betrokken. ‘’Want ik vond het zo mooi’’, aldus Te Brake, die er echter wel achter kwam dat het vrouwenvoetbal op sommige vlakken iets anders in elkaar steekt dan het spelletje bij de mannen. ‘’Vaak blijven dingen doorzeuren, vrouwen onthouden negatieve dingen wat langer. Maar tegen sommigen kun je best zeggen wat je wil. Bij anderen moet je rekening houden met wie je te maken hebt en moet je je afvragen wanneer en hoe je wat zegt. Sommigen zeggen ook wel wat terug. Vind ik alleen maar mooi, een weerwoord. Ja, vaak zijn het wel de ouderen die wat terugzeggen. Logisch, want je kent elkaar wat langer.’’

Tussenkop: Fanatieke trainer

Te Brake omschrijft zichzelf als een fanatieke trainer, die best wel wat van zijn speelsters verlangt. Die brengen meestal wel wat hij wil. Zo worden de trainingen op dinsdag- en donderdagavond doorgaans goed bezocht. ‘’Als het koud is, hebben ze soms wel eens wat te zeggen. Maar ze zijn er wel’’, zegt Te Brake, die soms pittig traint. Vooral aan het begin van het seizoen. ‘’Dan trainen we veel op conditie. Ik vind het helemaal niet erg om te verliezen als de tegenstander beter is. Maar ik wil niet verliezen op conditie. Dus voor de eerste competitiewedstrijd ligt tijdens de trainingen de nadruk op conditie. Iedereen moet aan het begin van de competitie fit zijn.’’

Is Te Brake fanatiek, hij hecht ook heel veel waarde aan een goede sfeer. ‘’Ik vind humor belangrijk, de meiden moeten plezier hebben. Dus een grapje moet kunnen. Daarmee moet je wel oppassen, maar de meeste speelsters kunnen daar wel tegen.’’ 

 Tussenkop: vierde klasse

 De voetbalsters van Erix/KSV spelen doorgaans in de vierde klasse. Een uitzondering vormden de twee seizoenen in de derde klasse. ‘’We werden in de vierde klasse overtuigend kampioen’’, aldus Te Brake, die toen terzijde werd gestaan door assistent-trainer Barry Ressing en grensrechter Maarten Wieggers. ‘’We stonden vanaf de eerste wedstrijd bovenaan, hadden toen een heel goede lichting. Daarna speelden we met dezelfde groep twee jaar in de derde klasse. Het was qua niveau pittig. Je mocht toen, in tegenstelling tot de vierde klasse, in de derde klasse ook niet door-wisselen, dat maakte het niet gemakkelijker op. Nu mag er in de derde klasse wel worden door-gewisseld.’’

Erix/KSV handhaafde zich desondanks twee keer en had dus recht op een derde seizoen in de derde klasse. ‘’Maar de tweede keer bleven we er met hangen en wurgen in’’, zo geeft Te Brake aan. ‘’Een paar speelsters zijn toen gestopt en van de jeugd kwamen er wat meiden door. Toen hebben we bewust een stapje teruggedaan en zijn we weer naar de vierde klasse gegaan. Sinds die tijd spelen we in de vierde klasse, op dat niveau horen we ook thuis. Niet in de vijfde klasse. Twee jaar geleden speelden we in fase 1 voor de beker tegen teams uit de vijfde klasse. Ik heb toen gezegd dat we alle bekerwedstrijden moesten winnen, wonnen we met uitslagen als 15-0 en 11-0. De meiden vonden er niets aan. Ik kreeg regelmatig de vraag: ‘Kobus, mag ik wisselen?’’

Momenteel staat Erix/KSV in die klasse achtste. ‘’We willen graag bovenin meedraaien’’, aldus Te Brake, die ook nog wel eens een keer met zijn team kampioen wil worden. ‘’Maar dat is geen must, het plezier staat voorop.’’

Het streven om te stijgen op de ranglijst moet Erix/KSV realiseren met een groep van twintig speelsters. Op papier dan, want in de praktijk zijn het er minder. ‘’Een speelster is aan het begin van het seizoen moeder geworden, een andere pasgeleden. En we hebben een aantal langgeblesseerden, terwijl sommigen soms op zondag moeten werken’’, aldus Te Brake, die het geluk heeft dat hij een beroep kan doen op speelsters uit de 18-plus en de JO17-1. ‘’De meiden uit de JO17 hebben al vaker met ons meegedaan. Die komen volgend seizoen over. Die kunnen voetballen en zijn, omdat ze altijd bij de jongens hebben gespeeld, fysiek sterk. Dat ze sterk zijn, hebben ze in de vierde klasse wel nodig. Want op dit niveau moet je duels kunnen winnen. Ja, die meiden spelen soms twee wedstrijden in twee dagen, maar dat vinden ze geen probleem. En de speelsters van de !8-plus (die normaal op vrijdag voetballen, BK) vinden het leuk om af en toe op zondag te voetballen. Dus ik kan in twee vijvers vissen, wel zo gemakkelijk.’’