Vertrouwde gezichten en trouwe fans als Annemiek van Vleuten signeert in Vorden

VORDEN – De rode loper is uitgelegd, hier in de Vordense boekhandel Bruna. Die staat deze zaterdagochtend (11 juli) vol mensen, allemaal staan ze in de rij om een momentje aan te schuiven bij Annemiek van Vleuten. De oud-wielrenster (43), die in haar jeugd in Vorden woonde, is hier zeker niet naartoe gekomen om zomaar even een paar handtekeningen te zetten. Ze neemt voor iedereen uitgebreid de tijd. “Wauw, dit moet ik even in me opnemen, dit komt binnen”, zegt de Groessense Anita Stoorvogel (63), als ze de handgeschreven boodschap terugleest, deels in het Engels. ‘Accept, adopt and move on’, staat er.

Door Luuk Stam

Stoorvogel is hier samen met haar partner Henk Bruggeman (73) naartoe gekomen. Hij is oud-Vordenaar, maar bovenal wielerfanaat. Hij was erbij toen Van Vleuten in 2022 de Tour de France won. Op La Planche des Belles Filles in de Vogezen stelde ze toen haar gele trui veilig. “Een geweldige sfeer, je staat een paar uur te wachten, als zij dan als eerste naar boven komt, waanzinnig”, aldus Bruggeman, die zijn vriendin – inmiddels ook wielerliefhebster – het boek over Van Vleuten cadeau deed. “Annemiek heeft zoveel veerkracht getoond.”

Vallen, opstaan en de drive om beter te worden, zo luidt de ondertitel van de door oud-journalist Dennis Boxhoorn geschreven biografie, die eind mei verscheen. Uiteraard komen in het boek de sportieve successen aan bod, Van Vleuten is meervoudig wereldkampioene en pakte olympisch goud op de tijdrit, in Tokio, 2020. Maar het gaat juist ook over de momenten van twijfel, blessures en tegenslag. “Ik kijk van kleins af aan al wielrennen, heb bewondering voor al die sporters, maar voor Annemiek in het bijzonder”, zegt Lilly-Ann de Jong (36) uit Zutphen. “Ik zag dit boek, deze dag, ik dacht: daar moet ik naartoe.”

Precies zo was het voor de Vordense Ineke Helmink (73), zij en Van Vleuten kennen elkaar. “Ik heb jongens van ongeveer haar leeftijd, zij zaten bij Annemiek op school”, vertelt Helmink. “Ik ben al in het boek begonnen, heel boeiend, met mooie foto’s.” Gaat het over tegenslagen, dan gaat het snel over de Olympische wegwedstrijd in Rio de Janeiro, 2016. Van Vleuten leek op weg naar goud, maar viel zwaar in de afdaling. Helmink weet het nog als de dag van gisteren: “Oh, vreselijk! Je hart stond stil. Maar ze heeft zó’n doorzettingsvermogen.”

Van Vleuten hoopt dat ook anderen lessen uit haar verhaal kunnen trekken. Wat betreft het aantal signeersessies houdt ze het beperkt: Wageningen en Vorden. Ondertussen is ze druk genoeg, zo is de oud-Vordense – haar moeder Ria woont hier nog in het dorp – onder meer actief als co-commentator en analist bij Eurosport. Al wacht na deze twee uur vol bijzondere ontmoetingen eerst nog een uitdaging van een andere orde. Van Vleuten, met een knipoog: “Straks moet ik verslag uitbrengen bij mijn moeder. Dan is het van: wie waren er allemaal?”