‘Moi, moi, moi, moi...’

LICHTENVOORDE - De eigen kermis, het feest van het jaar in ieder Achterhoeks dorp, gehucht of stadje. Prachtig, altijd weer iets om al maanden van te voren naar uit te kijken. Bijpraten, een weerzien met bekenden van lang geleden, soms zelfs de vorige editie van het betreffende feest, of carnaval. ‘Hoe is’t met oe dan?, Ie hebt oe good ehad? Hoe is ’t met de blagen?’ ‘Loa’w d’r moar raps ene drinken’.

Door Henri Walterbos

De overtreffende trap van al die Achterhoekse kermissen, volksfeesten, schuttersfeesten, Slag om Grolle, of anderszins, is de Zwarte Cross, ‘het mooiste feest van ’t joar’. Ons Feest! Kwam het grootste verbindingsfeest van het gehele universum donderdag in rustig tempo op gang, vrijdag gaan alle remmen los, zo is merkbaar. Een jaar van te voren al een snipperdag aangevraagd voor deze dag, ’t mot gebeuren, d’r an!

Vele touringcars vol feestgangers, allen neefjes en nichtjes van onze aller Tante Rikie, komen vanuit alle hoeken en gaten uit het gehele land aangereden om maar zo snel mogelijk op te gaan in het feest van het jaar in het Lourdes van de Achterhoek. Hier knapt een mens van op, en kan (bijna) geen GGZ-instelling tegenop. Vriendschappen voor het leven worden gesloten, liefdes ontstaan, tot aan het altaar toe.

Naast al die grote touringcars vol goed geluimde feestgangers ook vele duizenden fietsers die uit alle hoeken van de Achterhoek naar het grootste Toeristische Overstap Punt van Nederland komen, het Achterhoekse drielandenpunt, waar Vragender, Lievelde en Lichtenvoorde vredig tegen elkaar aanliggen, met als stralend middelpunt een houten standbeeld van Tante Rikie, een vrouw uit één stuk!

Komen ze uit alle zijwegen, zandwegen, weilanden en zelfs van de N18 afrijden, alles komt tezamen in de trechter richting het weiland waar de stalen rossen aanstonds veelal ruim de klok rond bij kunnen komen van de tocht naar de heilige weilanden van onze aller tante, zij het in ruste, maar haar geest hangt voor eeuwig over het gehele terrein.

Tussen de wandelaars die zich ook vol goede zin en een gezonde dorst naar de hoofdingang begeven, gade geslagen als attractie door de wildkampeerders op de erven van vele boerderijen, rijden de fietsers stapvoets. Alle fietsenmakers en fietsenzaken op stickers achter op ieder spatbord komen voorbij; uit Hummelo, Groenlo, Beltrum, Varsseveld, Velswijk, noem maar op. Het enige wat je hoort is ‘moi, moi, moi, moi’, als weerzien maar ook onder het mom ‘zeg mekare goeiendag, loat een ander marken dat hee d’r weazen mag’.

Ook een moeder met een schattig klein blond meisje, met paardenstaartjes, aan haar hand loopt er tussen. Ineens huppelt het meisje en zingt ze; ‘Alle kleuren van de regenboog’. Was je nog niet goed geluimd, dan nu wel...