Ode aan de Oude IJssel

Deze dichter fietst graag langs de Oude IJssel. Liefst er zo dicht mogelijk langs. De oevers zie je het best vanaf het water.

ODE AAN DE OUDE IJSSEL

zonder poespas beweegt ze door het landschap
in zilvergrijs weerspiegelt ze als altijd de lucht
ze brengt ons water – hoog of laag maar altijd vers
eeuwen geleden verrezen aan haar oevers kastelen
voor droge voeten zochten de rijkelui het hoger op

ze stroomt breeduit tussen wijde oevers ze draagt
mee wat ver van hier aan haar werd meegegeven
het oer van ijzer was eeuwenlang ware waterkracht
ze brengt ons schatten en laat ze bij ons achter om
stroomafwaarts bij haar jonge zuster uit te komen

om maar geen blauwe flits te missen wordt er fluisterend
langs de vliegroute van de ijsvogel gevaren door schippers
die stil houden in het uitzicht voor een ademloos publiek
zo lang ze dat met hun klein vaarbewijs nog mogen doen
laten ze in alle rust vanaf het water de parels zien

ze sturen de Iesselganger behendig en behoedzaam
over het vertrouwde vaarwater - ze kennen de stroming
die buiten de oevers nog maar zelden natte voeten geeft
terwijl ijzergieterijen verdwijnen blijven de kastelen
uitkijken op hoe de rivier eeuwig komt blijft en gaat