Augustus ten voeten uit

Deze dichter ervoer deze maand de eindigheid van de zomer. Realiseerde dat tijd een concept is, en dat tijd zich zelden naar verwachting gedraagt. Het voelt voor haar of je aan alles de uitblaas van de zomer merkt, en de aanzet van de herfst. Dat is augustus, ten voeten uit.

Augustus ten voeten uit

Het einde van augustus
De zon is weer eerder onder
Nostalgie overvalt mij
Ik heb al een week geen mug meer gezien
De zinderende hitte is veranderd in een zwoele, dikke bries

Het einde van augustus
Ik wandel ‘s avonds een rondje om het meer
De klok slaat het gouden uur en ik ga op pad
De zomer is op haar laatste adem
Ik probeer nog te reanimeren, maar ben al te laat

Het einde van augustus
Op de fiets tussen de bomenrijen, weilanden en wegen
Door het dorp en voorbij de stad
Na acht uur ‘s avonds wordt de wereld een eindig iets
Eindeloze nachten leken nog niet zo lang geleden

Het einde van augustus
Ik heb niets gedaan wat ik dit seizoen zou doen
De warmte verdraaide de tijd, ik kroop er tussendoor
Een aaneenrijging van bijna vloeibare weken, uren, momenten
Misschien dat de herfst wat robuuster is dan de zomer