Onze straot

In de straat waar ik ben opgegroeid maar allang weg ben, is nu bijna niemand meer die ons toen groot zag worden. Bijna niemand meer voor wie dialect de voertaal is.

Onze straot

Ik stao hier midden in de nacht
En de maone steet op wacht
Ik denk weer an vrogger
Ik dreum mie terugge
Noar onze straot

Zee de buurvrouw zo weer staon
En Gerrit Leesmap zee ik gaon
Van schole noar huus hen
Noar binnen veur ‘t duuster
In onze straot

Bie de struuken in het pad
Heb ik mien eersten zoen ehad
‘k Zal ‘t nooit meer vergetten
Wil de klok weer verzetten
Noar onze straot

Wat ook gebeurt
En wat nog veur ons ligt
A’k denk an onze straot
Völt de zön op mien gezicht
Toen heel de wereld
Zo groot en zo wiet weg was
Jao, soms zol ik zo graag
Opni’j beginnen