Bevrijdingsloopgroep De Baakvlam brengt bevrijdingsvuur van Wageningen naar Baak

BAAK – Onder luid applaus van het publiek langs de kant droegen achttien (hard)lopers op maandag 5 mei om 10.00 uur het bevrijdingsvuur dat ze in Wageningen, de Stad der Bevrijding, opgehaald hadden, Baak binnen. Na een welkomstwoord van Mark van den Bos ontstoken ze met de brandende fakkels het vuur op de vuurschaal. Het symbool voor leven in vrede en vrijheid.

Door Alice Rouwhorst

“Een dag eerder, na de dodenherdenking, waren de deelnemers aan de bevrijdingsloop van jong tot ouder, waaronder ikzelf, bijeengekomen bij Concordia. De meesten kenden elkaar wel van gezicht, maar een aantal hadden elkaar nog nooit gezien en/of gesproken. Getogen in een (Baaks) groen T-shirt met het fakkellogo van de Bevrijdingsdag en de naam van de groep ‘De Baakvlam’ erop gedrukt, werden we als individuen al meer één groep. Met twee bussen, Rene Douwstra en Theo Janssen waren onze chauffeurs, vertrokken we opgetogen naar Wageningen, naar het onbekende.”

Verdubbeling
Van heinde en ver kwamen de busjes aangereden naar de aangewezen parkeerplaats. Dit jaar deden zo’n vijfduizend estafettelopers mee, die het Bevrijdingsvuur naar 207 verschillende gemeenten brachten in Nederland én Duitsland. In aantal lopers en gemeenten bijna een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar. Zou de vanzelfsprekendheid van onze vrijheid die steeds meer in het gedrang lijkt te komen er een reden voor zijn? Het heeft er vast mee te maken. “Voor velen van ons was dat wel één van de overwegingen, naast het feit dat we tachtig jaar bevrijding vieren, om gehoor te geven aan de oproep van de Kermis en Oranjestichting Baak (KOS Baak), die deze loop in samenwerking met Baaks Belang faciliteerde.”

Startvak
“Na het ophalen van het plaatsnaambord en het maken van een groepsfoto liepen we door de mensenmassa achter Dieuwertje aan die de weg in Wageningen kent. We passeerden een bonte verzameling van groepen gekleed in dezelfde felgekleurde t-shirts, veiligheidsvestjes of jasjes. Ons startvak bevond zich logischerwijs vrij achteraan. Immers Wageningen-Baak is ‘maar’ veertig kilometer. Lang niet zo ver als Wageningen-Ameland of Wageningen-Vlissingen, om maar wat te noemen. Deze groepen starten daarom als eerste. Van alle activiteiten die zich voor de camera afspeelden en de huiskamer binnenkwamen maakten wij iets mee via de mobiel. We vermaakten ons daarnaast al wachtend op de start met elkaar en met alle andere lopers die er net zoveel zin in hadden als wij.”

Olielamp
Rond één uur in de nacht kreeg Hans het vuur overhandigd op het 5 Mei Plein nabij Hotel de Wereld. De organisatie had een loopschema opgesteld waarin de hele afstand opgedeeld was in elf etappes met lengtes van vier kilometer voor de wandelaars en tussen de vijf en zeven voor de hardlopers. Bij elke etappe stonden een aantal namen, zoals bij de eerste etappe vier wandelaars waren ingedeeld. “Maar natuurlijk liepen we met z’n allen naar de eerste stop! Geen twijfel over mogelijk! Gaan met die banaan, richting Renkum. Met stevige pas en druk pratend begonnen we aan onze tocht naar huis. Bij de eerste stop hevelden we het vuur van de fakkel over in een olielamp. Deze kwam in het mandje te staan van de goedverlichte fiets van Dieuwertje die voorop fietste om ons te begeleiden naar de volgende stop.” Soms fietste iemand anders of met z’n tweeën, want er waren twee fietsen aanwezig. De tweede etappe renden Rob, Simone en Arno in een vlot tempo naar de volgende stop. Oosterbeek, Arnhem, Velp… De stemming van allen was opperbest en er werd al wandelend of zittend in de bus volop gepraat. Iedereen heeft veel meer afstanden gelopen dan wat op papier stond. Af en toe dook iemand even achter een struik, want met een volle blaas wandelen of hardlopen gaat niet. De stormlamp werd op gezette tijden gecheckt of die nog brandde en voldoende olie had. Het mocht niet gebeuren dat het vuur uit ging!

Soep met ballen en uitgebreid ontbijt
Halverwege de route, het was rond 4.00 uur in de nacht, bracht Mieke Douwstra soep met veel ballen, hete koffie en broodjes gezond. Deze oppepper was heerlijk en welkom. Daarnaast stonden er allerlei versnaperingen en drinken in de twee bussen die onbeperkt gepakt mochten worden. Het ontbrak de Baakvlam groep aan niets. Velen hadden twijfels gehad of ze de hele nacht wakker konden blijven. Dit bleek geen enkel probleem te zijn. De wandel/hardloopcondities waren namelijk uitstekend. Het was lekker fris buiten, weinig wind en droog. Én vooral elkaars gezelschap onderweg was super gezellig. Al wandelend en kletsend werd het langzaam licht. Dauw over de velden bij De Steeg en Ellecom, vogels die een waar concert gaven. “Het was genieten met een hoofdletter ‘G’! Om 7.15 uur legde de veerpont Dieren-Olburgen extra op dit vroege tijdstip aan om ons de IJssel over te brengen. Aan de overkant stond een jeep klaar die ons verder naar het einddoel Baak begeleidde. Voordat we daar arriveerden legden we op Rha bloemen bij het herdenkingsmonument en genoten we van een zeer uitgebreid ontbijt in De Kei dat ons aangeboden werd door het Oranjecomité Steenderen.” Wat een verrassing. Mariël Nieuwenhuis bedankte hen hiervoor!

Verbintenis
Om 10.00 uur liepen Kim, Jolein, Francien, Hans, Rob, Simone, Arno, Sven, Jelle, Roy, Ingrid, Ria, Eric, Sven, Lexje, Dieuwertje, Martin en Alice als één groep De Baakvlam, die elkaar in een nacht beter heeft leren kennen, naar het plein voor de St. Martinuskerk en ontstaken daar het bevrijdingsvuur. Missie volbracht! Een missie die verbroederde en zorgde voor verbintenis. Heel mooi om mee te maken.

Vrijheid is kwetsbaar
De woorden van wethouder Hans Puijk daarna onderstreepten het belang van 4 en 5 mei. “Vandaag is het 5 mei en vieren we met elkaar dat we in een open, vrije, democratische rechtsstaat leven. Dat doen we in het besef dat dit geen vanzelfsprekendheid is, maar iets wat je moet koesteren. Een groot voorrecht! ‘Nooit weer’ is actueler dan ooit... Vrijheid is zo kwetsbaar en nooit af. Vrijheid van meningsuiting is een van de grootste verworvenheden van onze samenleving... We moeten ons blijven verzetten tegen onrecht en zoeken naar antwoorden. Met elkaar zijn we in de positie om hierin echt het verschil te maken. Laten we samen blijven werken aan een samenleving waarin respect en tolerantie centraal staan.”