Een actief leven zorgt dat Jan en Ineke ter Beek jong blijven

Zestigjarig huwelijk twee keer gevierd

Door Liesbeth Spaansen

VORDEN – Het echtpaar Jan (84) en Ineke (83) ter Beek woont fijn in Vorden, nu al 51 jaar. Hun huidige woning is aan de Burgemeester Galleestraat. “Het vijfde woonadres hier”, vertellen ze enthousiast. “Terug naar Brabant gaan we alleen op bezoek bij onze twee dochters, hun aanhang en de vijf kleinkinderen.”

Voor het trouwjubileum kregen Ineke en Jan ter Beek post van koning Willem-Alexander en koningin Máxima en de Commissaris van de Koning van de provincie Gelderland, Daniël Wigboldus, én een orchidee van de gemeente Bronckhorst. Locoburgemeester Wilko Pelgrom kwam daarbij ook persoonlijk feliciteren op de dag dat zij volgens de wet 60 jaar getrouwd zijn, maandag 22 juni. Dit feest wordt niet groots gevierd. “Dat komt 17 oktober volgend jaar pas”, zegt Ineke. “Dan zijn we 60 jaar voor de kerk getrouwd.” Er zit anderhalf jaar tussen de twee huwelijksdata en dat is een bijzonder verhaal.

“We hebben elkaar leren kennen in het St. Jozefziekenhuis in Enschede”, vertellen ze. Ineke, die in deze plaats is geboren, werkte daar al, vertelt Jan. “Ik kwam vanuit de geneeskundige troepen in militaire dienst naar het ziekenhuis toe. Ik wilde ook de verpleging in en deed de opleiding A. Toen werd ik geattendeerd op een zuster die daar rond liep. Dat bleek Ineke te zijn.”

Ineke zat toen in haar derde jaar verpleegkunde. Ze bleef in het St. Jozef na haar stage op de operatiekamer. Vóór het examen kreeg ze nog stress omdat ze één breuk niet wist. “Het bleek een grap te zijn, een wolkbreuk.“ Dat ze er intuinde, ze kan er nog een kleur van krijgen.

Jan had ambities, zoals een verpleeghuis beginnen in een groot herenhuis in Lochem. “Dan konden wij er ook wonen”, was het plan. “Eerder hadden we namelijk gesolliciteerd en dat ging niet door omdat we niet getrouwd waren, dan begonnen ze er niet aan.” Uiteindelijk was het Ineke die terugkrabbelde. “Ik zag het toch niet zitten om voor zoveel mensen te koken, kon ik die oudjes niet aandoen.” Een volgend plan van Jan was om dan naar Afrika te gaan om er een rozentuin te huren. Maar Ineke wilde toch in Nederland blijven en werken op de OK.

Vooral een praktische reden bracht het stel naar het stadhuis. “Jan woonde in Deventer en ik mocht in de weekends niet blijven slapen. Daarom trouwden we snel voor de wet.” De datum 22 juni was de dag dat de zus van Ineke 21 jaar werd. “Zij was onze getuige en daar moest je 21 voor zijn.”

Anderhalf jaar werkten en studeerden Jan en Ineke, gehuwd pendelend tussen Deventer en Enschede. Tot in Valkenswaard een vacature kwam bij de ambulance, waar een huis bij was. Jan solliciteerde en werd aangenomen. Het werd tijd om ook voor de kerk te trouwen, gebruikelijk in katholieke kringen. “Dat was 17 oktober en toen mochten we eindelijk ook gaan samenwonen.”

Na vijf jaar ambulance stapte Jan, inmiddels de B-opleiding psychiatrie afgerond, over naar de geriatrie in Eindhoven. “Ouderenzorg ligt mij erg.” Toen het Berkelpaviloen in Zutphen hem overhaalde om hoofd verplegingsdienst somatiek te worden, verhuisden ze naar Vorden. Vandaaruit ging hij later nog naar Raalte voor de nieuwbouw van een afdeling psychogeriatrie. Ineke bleef intussen acht jaar thuis om voor de kinderen te zorgen. “Toen ben ik weer gaan werken, op de OK in ’t Spittaal.”

Tijdens een frisje tegen de dorst en een heerlijke Vordense zwanehals, ging het gesprek al snel over de vitaliteit van het paar. Terwijl Jan veel fietst en sport gaat Ineke drie keer in de week zwemmen. Verder komt aan bod het nieuw ingerichte dorpscentrum, mooi wonen in Vorden en de oefeningen van Erik Scherder om fit te blijven.

Jan nam vorig jaar het initiatief om een de cursus midwinterhoorns maken te starten vanuit Stichting Welzijn Vorden, waar hij alweer tien jaar enthousiast vrijwilliger is. Hij verzorgt in het Dorpshuis al de cursussen glas-in-lood en houtbewerking. “Ik heb ook nog een eigen bedrijf gehad: Handyman Service, toen ik stopte in de verpleging.”

Ook Ineke blijft actief. Ze leest, breit en haakt, zit graag achter de naaimachine, en schildert bij Vera van Loon in Halle. “Als ik mijn leven over zou mogen doen, zou ik het weer net zo doen als we het gedaan hebben”, zegt ze, wat Jan liefdevol beaamt.