Daan en Britt het laatste uur met dochter Charlie in crematorium Berkelland. "Vanuit het verlies is ook de zoektocht begonnen voor ons naar 'soort-' of 'lotgenoten' en zijn we terecht gekomen bij stichting Rouwkost." Foto: Stefan Baks Fotografie

Daan en Britt het laatste uur met dochter Charlie in crematorium Berkelland. "Vanuit het verlies is ook de zoektocht begonnen voor ons naar 'soort-' of 'lotgenoten' en zijn we terecht gekomen bij stichting Rouwkost." Foto: Stefan Baks Fotografie

Daan en Britt Kodde uit Harreveld: ‘Met Team Charlie willen we onze dochter eren en zoveel mogelijk geld inzamelen voor stichting Rouwkost’

Maatschappij Harreveld

HARREVELD/GROENLO - Van 9 tot en met 15 oktober vindt wereldwijd de Baby Loss Awareness Week plaats, een week waarin stil wordt gestaan bij baby’s die tijdens of kort na de geboorte zijn overleden. Een week waarin ouders, families, zorgverleners en betrokkenen samen bewustwording creëren rondom het verlies van een kind. Geen kind is zo aanwezig als het kind dat wordt gemist.

Door Henri Walterbos

Team Charlie
Zaterdag 10 oktober vindt bij Atletiekvereniging Altis in Amersfoort onder de vlag van Stichting Rouwkost de Rouwkostrun plaats. Ook Team Charlie uit Harreveld neemt deel aan de run. Een initiatief en grote wens van Daan Kodde en Britt Kodde-Woertman, de ouders van dochter Charlie die 3 weken na haar voorspoedige geboorte op 3 december 2024, na een goed verlopen zwangerschap, overleed op 26 december. ‘Domme pech,’ was de wrange boodschap. Oorzaak streptokokken B, wat tijdens Charlie haar 5 daagse opname op de NICU, de Neonatale Intensive Care Unit voor te vroeg geboren baby’s of ernstig zieke pas geboren baby’s, in het Radboud in Nijmegen is gebleken.

Dit nadat Daan en Britt zaterdag 21 december zagen dat hun dochter die thuis in de box in de woonkamer lag om in de gaten te kunnen worden gehouden niet meer ademde. Vijf en een half uur nadat een professional haar nog gezien en nagekeken had, niets kon vinden en pijnstillers en antibiotica mee had gegeven. Iets wat nog alle dagen vreet en knaagt, met vooral machteloosheid.

‘Wat als…’ gaat nog steeds door hun hoofd, terugdenkend aan die horrorzaterdag met reanimatie door Daan zelf en professionals, een traumahelikopter, gillende sirenes en blauwe zwaailichten. “Ze is Tweede Kerstdag in onze armen overleden. Dan kom je ineens in een hele andere rollercoaster terecht. Wel was het heel fijn dat we de dagen en nachten daarvoor mochten verblijven in het Ronald McDonald huis. Als er wat was met Charlie stonden we binnen 5 minuten bij haar, en dat gebeurde een keer ’s morgens om 5 uur. Rondom de crematie hebben we daar geld voor opgehaald.”

Kracht putten
Hartverscheurend en intens verdrietig is hun verhaal, maar toch ook putten ze kracht uit wat familie, vrienden, werkgevers en collega’s voor hun betekenen, maar ook lotgenoten die ze leerden kennen via eerst Stichting OOK (Ouders Overleden Kinderen) en later Stichting Rouwkost.

“We zijn beiden best wel positief ingesteld, maar zijn wel op zoek gegaan naar ‘wat zou ons kunnen helpen in het proces?,’” vertelt Britt over het proces waar beiden in terechtkwamen. “Ik had hier heel erg behoefte aan,” gaat Daan verder. “Ik wilde het liefst contact met een andere vader, kijken of ik niet ziek was, want de gedachten die ik in mijn hoofd had, die waren niet fijn. We zijn toen gekoppeld aan een stel uit Hoorn. We wilden vooral iets voor ons twee. Tot op de dag van vandaag hebben we daar contact mee. Dat is wel helpend geweest. Je hoeft die mensen niet uit te leggen wat je voelt, wat je hebt meegemaakt. Dat is fijn praten, en ik kreeg de bevestiging dat ik niet ziek was, dat ik soms rare dingen dacht.”

Ingewikkeld
“Het is best wel ingewikkeld. Je zit beiden in een eigen proces maar je hebt ook nog een proces samen,” ervaart Britt. “De manier waarop ik rouw hoef ik niet van Daan te verwachten, en andersom, maar het is wel fijn dat je elkaar daar een beetje vrij in laat doordat je blijft communiceren met elkaar. Dat is iets wat we ook heel erg uit de gesprekken met het andere stel hebben gehaald. Dat gaf een stukje rust, dat je het niet beiden op dezelfde manier hoeft te doen.”

“Wat wel erg fijn was is dat onze werkgevers fantastisch voor ons waren, wat bij dat andere koppel niet zo was,” vult Daan aan. “Zij ondervonden veel onbegrip bij werkgevers. Wij hebben van onze werkgevers alle ruimte gekregen, Workmate Company waar ik toen werkte, en nu JONG Zorg, en Britt bij Passie voor Jeugd en Gezin.”

Stichting Rouwkost
Via de lotgenoten uit Hoorn kwamen Daan en Britt in contact met Stichting Rouwkost. Britt hierover: “We dachten beiden ‘dit kan wel eens aansluiten bij wat wij ook helpend vinden, hoe wij er in staan. Zij doen heel veel. Vandaar ook een actie als de Rouwkostrun zodat ze geld op kunnen halen waar dingen van gefinancierd kunnen worden. Een vaderdag-BBQ bijvoorbeeld. Vorig jaar zijn we naar de Rouwkostrun geweest en hebben we gekeken hoe het was. Het symbool die dag is dat er 790 lege stoeltjes staan, het aantal kindjes dat jaarlijks overlijdt rondom de geboorte.”

Stichting Rouwkost biedt hulp aan alle ouders die een kind verliezen, ook al is het kind wat ouder. “In de boeken lezen we veel herkenning maar die dag bij de Rouwkostrun zijn we de eerste uren behoorlijk van slag geweest omdat je daar al die lege stoeltjes in het midden ziet staan.” “Ook de naam van Charlie hadden we doorgegeven. Dan zie je daar ineens de naam Charlie Kodde staan. Die kwam keihard binnen,” weet Daan nog. “We hebben die dag helemaal niet veel woorden uitgewisseld met mensen maar het was heel fijn. Iedereen begrijpt waar je doorheen gaat,” voelde Britt. “Daarnaast zijn we blij met het grote vangnet dat we rondom ons heen hebben. Het eerste jaar bestond vooral uit ‘je bent ouder, maar hoe doe je dat van een kind dat niet meer leeft, waar hoor je bij? Je wereld is even heel klein, je levenslust en energie is minder. Je bent ook aan het zoeken ‘wie ben ik eigenlijk nog?’, want je verliest ook een stukje van jezelf ondanks dat ze maar drie weken bij ons is geweest. We hebben vorig jaar tijdens de Rouwkostrun meteen gezegd dat we de dit jaar met vrienden en familie mee willen doen.”

Waardevol
“We waren allebei kapot toen we terugkwamen. Britt is dezelfde avond op de bank neergeploft en ik ben met vrienden naar de kroeg geweest. Toen heb ik ze gezegd wat we die dag gedaan hadden en dat ik dat volgend jaar graag met hun wilde doen. Zo is het ontstaan.” “We hebben verschillende mensen getroffen op de rouwkostdag en zagen dat bepaalde vriendengroepen voor een bepaald kindje liepen. Toen riepen wij al meteen ‘wat zou het mooi zijn, voor ons waardevol zijn als we dit zouden kunnen delen met vrienden en familie,” weet Britt nog. “Je kunt erover vertellen, maar dan ervaar je het ook echt. Dan kun je het nog beter delen.”

Positiviteit
Daan en Britt staan positief in het leven, ook na het grootste verlies wat een ouder mee kan maken, hun weer groeiende positiviteit werd ook de afgelopen maanden twee keer danig op de proef gesteld, na twee miskramen die Britt en Daan kregen te verwerken. “Je denkt dan wel eens van ‘hoeveel moet je als stel nog kunnen verdragen voordat het wel zo mag zijn?’. Ik merk wel dat het de afgelopen periode wat minder is, maar ik heb wel het vertrouwen en het geloof in ons dat dat wel weer komt, want het glas is bij ons altijd halfvol, maar dat heeft tijd nodig. Zaterdag wordt voor ons wel wat dubbel, want we stonden er aanvankelijk met een lichtpuntje in ons leven. Het zal nu nog wel wet intenser zijn. Het maakt het wel bijzonderder dat we het die dag met vrienden en familie kunnen delen. Dat is ergens wel heel fijn. Hopelijk is het ons ooit toch gegund.”

Werkgroepje
Daan en Britt zijn verheugd dat ze zaterdag met een bus vol 40 vrienden en familie naar Amersfoort afreizen om deze dag met hen te delen. Daan: “We hebben het met een werkgroepje opgezet. We hebben gekeken wie er allemaal mee wilden doen. Dat is een beetje uit de hand gelopen. Deelnemers kunnen wandelen, fietsen, 5, 10 of 20 kilometer hardlopen. We willen voor Charlie lopen en geld ophalen voor Rouwkost. Ik heb eigenlijk een gruwelijke hekel aan hardlopen, maar ik had vorig jaar wel iets van ‘ik ga hier volgend jaar aan meedoen, en hardlopen.’ Omdat ik dat wil voor mijn dochter.”

“We willen nog nadrukkelijk benoemen dat we erg blij zijn met alle liefdevolle mensen om ons heen. Het wordt vast een emotioneel pittige dag, maar het is fijn dat we dit samen met onze familie en vrienden voor ons meisje Charlie kunnen doen, en daarbij ook geld kunnen inzamelen voor Stichting Rouwkost.”

Team Charlie hoopt zoveel mogelijk geld op te halen voor Stichting Rouwkost. Doneren kan middels
shorturl.at/40roz.


Rouwkost.nl

Advertenties doorgeplaatst vanuit de krant