Suzan & Freek winden iedereen om hun vingers

LICHTENVOORDE - “Zo’n tien jaar geleden stond ik daar in die hoek nog frites te bakken, en nu staan we hier op het fucking hoofdpodium,” wijst Suzan naar achteren. Ze straalt en is ontroerd tegelijk, als ze het uitspreekt vanachter haar vleugel waar aanstonds ‘Als het avond is’ ingezet wordt. Een mooi plaatje. Zoals ook de diversiteit van toehoorders op het ‘mudjevolle’ terrein voor het hoofdpodium. 

Door Henri Walterbos

Rockers, discotypes, kleine kinderen, puberjongens, jong, oud; iedereen zingt uit volle borst de liedjes van de buurjongen en het buurmeisje van de Zwarte Cross mee, in hun eigen achtertuin. En met een gulle lach. Het is eigenlijk het grootste café De Kast wat maar denkbaar is; iedereen komt uit de kast als Suzan & Freek-fan. Er is geen ontkomen aan aan dit Achterhoekse duo met die hoge gunfactor. Een fraaie prestatie zo verbindend te zijn, en dat door alleen maar zichzelf te zijn, en met de vele tienduizenden voor hun neus.

De liedjes worden door eenieder woord voor woord meegezongen. Vertederend is het om te zien dat kleine kinderen op schouders van ouders zitten en zodanig lachen dat de meest koele kikker nog doet smelten.

Levendenherdenking
Het is hun feestje en wat is mooier dan eenieder in de feestvreugde te laten delen. Vlak voor 20.00 uur kondigt Freek de ‘minuut voor de levenden’ aan. “Je hoeft niet perse dood te zijn om een minuut stilte te krijgen. We gaan nu aan de levenden denken. Neem allemaal iemand in gedachten waar je een bepaald gevoel bij hebt, vijftig seconden. De laatste tien seconden maak je zoveel lawaai als je kunt.” Het is muisstil en na vijftig seconden een orkaan aan geluid dat al snel weer overgaat in net zo hard meezingen met al hun hits. Allemaal komen ze voorbij. Een feestje om bij te zijn. “Dankjewel Zwarte Cross dat jullie onze droom waar maken.”