Hoezo bejaardenrock?

Het is toch niet te geloven: de 80 ruim gepasseerd maar volgend jaar weer vrolijk op tournee. De Rolling Stones, want daar gaat het om, zijn onverwoestbaar.
De oer-leden Mick Jagger en Keith Richards, beiden 82, willen niets weten van een rustige laatste levensfase. Niks geen bejaardenrock of rollatorrock, muziek houdt hen jong. Zo komt er deze week hun nieuwe album Foreign Tongues uit. Voor de videoclip van de single In the stars lieten de heren zich digitaal verjongen. En in 2027 willen ze weer concerten doen in grote stadions, ook in Nederland.
Terug naar de jaren zestig. Je was voor The Beatles of voor The Rolling Stones, geen gulden middenweg. Niet een beetje van dit of een beetje van dat. Zelf zat ik in het Stones-kamp. De muziek en het imago van het vijftal waren ruiger dan dat van The Fab Four, die op hun eerste singles keurig in het pak waren gestoken en de haren, die over de oren hingen, netjes gekamd hadden. Dat onze ouders dit lang haar vonden was destijds wel te begrijpen maar met de ogen van nu is het volkomen belachelijk.
Op mijn kleine pick-up draaide ik Stones-singles als Come on, The last time en natuurlijk Satisfaction helemaal grijs. Kan me nog herinneren dat It’s all over now van de Stones in het tv-programma Top of Flop onder leiding van Herman Stok werd afgeserveerd. De panelleden vonden het helemaal niets en dus werd het een flop. De rest van de wereld dacht daar anders over, het zou hun internationale doorbraak worden.
Het verhaal is bekend: The Beatles zouden het tien jaar volhouden, The Stones bestaan nog steeds. Terugkijkend snap ik mijn keuze voor de Stones - wild, vuig, rock and roll - maar muzikaal moet ik toch the credits aan The Beatles geven. Zij zochten telkens naar nieuwe muzikale wegen en leverden met Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band – bijna 60 jaar geleden - een van de belangrijkste en invloedrijkste albums aller tijden af. Dit was een van de eerste lp’s, die mede door de opvallende hoes, innovatieve opnametechnieken, experimenten met nieuwe invloeden uit verscheidene muziekstijlen en -genres meer was dan een verzameling liedjes. Popmuziek was kunst geworden.
En The Stones? Die bleven hun liefde trouw – It’s only rock and roll but I like it - en hebben in feite altijd hetzelfde kunstje gedaan. Maar dat deden en doen ze wel verdomd goed.
Dus volgend jaar gaan ze weer de wereld rond. Met name Mick Jagger doet er van alles aan om als een jonge god op het podium te staan. Fitness, speciale voeding, yoga, zanglessen, kickboksen, ballet, noem maar op. Hij zegt genoeg energie te hebben om twee uur te zingen, dansen en springen.
Dat zijn makker van het eerste uur, Keith Richards, nog steeds naast hem staat mag een godswonder heten. Jarenlang stond de gitarist hoog op de dodenlijst vanwege zijn bovenmatige drugsgebruik. Maar ook hij is nog altijd alive & kicking.