We houden het niet droog

Er wordt wat afgejankt. Tranen van verdriet, geluk, pijn, blijdschap of ontroering. 

Sport en tranen gaan goed samen. Tijdens het afgelopen WK voetbal zagen we waterlanders over het beeldscherm rollen van vedetten Messi en Ronaldo, die zich in beeld zagen. Krokodillentranen voor de bühne stroomden over hun konen. Andere voetballers verlieten noodgedwongen met rood en rood betraande ogen het veld.

Er was eens een Noorse wielrenner, die in de afgelopen Tour de France twee dagen de gele trui droeg tot zijn eigen stomme verbazing en hij pinkte een traan weg van geluk. Toen fietste hij tegen zijn ploegmaat op en smakte tegen de grond. Fietsen en vallen zijn nu eenmaal onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wielrenners laten zich niet kennen, stappen weer op om na de finish de schade op te maken. In een met bloed besmeurde gele trui kwam de Noor vele minuten na de etappewinnaar over de meet. De tranen kwamen na de finish. Daar werd een gebroken rib geconstateerd en moest hij opgeven. Zijn naam? Torstein Traeen!

Heb jij dat ook? Tranen van emotie bij een aangrijpende documentaire of film op tv? Dan komt de minutenlange doodsstrijd van een jong hertje in beeld dat in paniek wegvlucht voor de opengesperde muil van een hongerig roofdier. Het valt uiteindelijk uitgeput ten prooi en ik hou het niet droog. Huilen met de wolven in het bos. Je ogen schieten vol over zoveel leed, maar dat wil je niet laten zien aan je huisgenoot en je probeert ongemerkt door je ogen te wrijven. Je kijkt de andere kant op en snuit eens je neus.

Ik lees dat de De Koninklijke Boekverkopersbond speciale weerbaarheidstrainingen voor boekhandelaren aanbiedt. Er zijn twee hoofdpraktijkmodules: Diefstalpreventie en Omgaan met agressie. Mijn eerste baan was boekverkoper in een boekhandel in Arnhem. Vers van school. Het is lang, heel lang geleden en mijn ezelsoren zaten verstopt achter lang haar, maar ook in die erudiete omgeving heb ik agressie meegemaakt en tranen van woede en verdriet. De schoolboekentijd was een periode van hectiek. Boekenlijsten moesten worden ingeleverd door (ouders van) de scholieren en de studieboeken besteld. Met de juiste druk. En daar ging het wel eens mis. De klant controleerde de zending niet en kwam er te laat achter dat niet de juiste druk was geleverd. Te laat volgens de richtlijnen van de boekhandel. Het leidde tot woede-uitbarstingen van verbolgen ouders, die op hoge poten verhaal kwamen halen. Ik weet nog dat er zelfs één totaal overstuur midden in de winkel zijn boeken stond te verscheuren en in tranen uitbarstte. Ook tranen bij hevig geschrokken vrouwelijk personeel.