‘Met zijn drieën samen spelen in het eerste team van Grol, dat lijkt ons echt te gek’

GROENLO - Tekende Daan Rots (23) zijn eerste profcontract bij FC Twente in 2020 en verlengde hij onlangs zijn verbintenis bij de club waarvan hij vanaf 2012 het shirt draagt nog tot 1 juli 2027, met een optie voor nog een jaar, broer Mats (19) tekende in 2022 op 16-jarige leeftijd een driejarig contract bij FC Twente, alwaar hij sinds 2016 voor uitkomt in de jeugdopleiding FC Twente/Heracles Academie. De Enschedese club ziet een grote toekomst voor het talent zodat men zijn contract verlengde tot medio 2027, met eveneens een optie voor nog een jaar. Om klaargestoomd te worden voor het grote werk als beoogd basisspeler in de hoofdmacht van FC Twente werd hij in januari voor de rest van het seizoen verhuurd aan eredivisionist Heracles, alwaar hij vanaf minuut 1 een al lof oogst en nog geen minuut miste. Opvallend is dat zowel Mats als Daan op jonge leeftijd ook door De Graafschap zijn gescout, maar beiden voor FC Twente kozen. “Ik heb bij De Graafschap getraind en was al door, totdat Twente belde en koos ik alsnog voor FC Twente,” weet Mats nog.

Door Henri Walterbos

‘Op 80 procent’
Mats lijkt het ogenschijnlijk allemaal gemakkelijk af te gaan, of zoals Heracles trainer Erwin van der Looi het verwoordde. ‘Mats is zo goed, zo volwassen aan de bal. Het lijkt dan nog steeds of hij slechts op 80 procent speelt.’ “Het klopt dat het mij allemaal wat gemakkelijker af lijkt te gaan, dat ze me al wel eens gewaarschuwd hebben voor ‘wat als het een keer wat minder gaat?’ Het lijkt soms nonchalant, dat is niet zo, maar ik moet daar aan blijven werken, dat het ook echt 100 procent lijkt. Daar hebben we ook gesprekken over.” “Dat zal ook met zijn uitstraling te maken hebben, waardoor je die indruk krijgt,” vult Daan aan. “Best wel bijzonder dat een trainer dat ook al zegt die hem net kent.”

‘Mancave’
De broers zitten thuis in Groenlo in de ‘mancave’, alwaar vader Marc de koffie verzorgt en later nog gezellig aansluit bij het gesprek. Aan tafel ook nog de derde voetbaltelg uit de voetbalfamilie, Tiem (22). Hij voetbalt in het vlaggenschip van Grol dat uitkomt in de Tweede Klasse, alwaar hij het prima naar zijn zin zegt te hebben en dit zijn niveau is met binnen een jaar of twee jaar hopelijk met Grol terug naar de Eerste Klasse. Zijn broers schudden gelijktijdig het hoofd. “Ik wist al wel dat ze het daar niet mee eens zouden zijn,” lacht Tiem. “Ze vinden dat ik hoger zou kunnen voetballen, maar ik vind het prima zo. Ik heb niet het talent zoals zij hebben. Ik vind het helemaal goed zo. Ik ga lekker bij ze kijken.” “Het voordeel is inderdaad dat Tiem vier dagen carnaval kon vieren in Groenlo en wij maar anderhalf, maar dat is ook prima,” vindt Daan en lacht Mats instemmend.

Tiem, Mats, Daan en vader Marc in de ‘mancave’ in huize Rots. Foto: Stefan Kempers 

Tiem maakte op jonge leeftijd nog wel een stapje naar De Graafschap. “Ik heb enkele trainingen meegedaan, maar ik vond het goed zo. Bij Grol heb ik in de hoogste teams gespeeld en vanaf mijn 16de al bij Grol 1 gekomen. Het is al mijn vijfde seizoen.” Zijn hoogtepunt het kampioenschap met Grol op de laatste wedstrijddag uit tegen DVC, twee jaar geleden. Uiteraard waren zijn broers daarbij aanwezig. “Als ik kan ga ik altijd kijken, zeker thuis. Ik vind het altijd leuk om Grol te kijken,” aldus Daan, met nog een aanvulling. “Als ik naar het huidige De Graafschap kijk, dan ben ik ervan overtuigd dat als Tiem bij De Graafschap was gebleven, en zijn best had gedaan, dan had hij daar prima kunnen spelen.” “Vind ik ook,” zegt Mats.

Elkaar volgen
De broers volgen elkaars prestaties, gaan bij elkaar kijken als het schema het toelaat en thuis worden de wedstrijden nabesproken. Het gezin, met aan het hoofd moeder Joyce, die ook nog even gedag komt zeggen, ademt een en al voetbal. Stad en land reisden vader en moeder af om de broers die in de jeugd bij BVO’s speelden naar wedstrijden en trainingen te brengen, maar ook om naar Tiem te gaan kijken. Geen enkel onderscheid wordt er gemaakt. “Het is niet normaal wat zij allemaal voor ons gedaan hebben. In de jongste jeugd was het vervoer toen niet met busjes. Dat deden ze zelf. Moest je soms zaterdagmorgen 10.00 uur in Den Haag zijn, en ons altijd naar trainingen brengen. Mijn moeder ging altijd met de eigen auto en mijn vader had geluk dat hij bij Party Rent werkt, daar de auto mee mocht nemen en ook daar af mocht tanken,” vertelt Daan dankbaar. “Maar ze zeggen dat ze het leuk vonden. Hopelijk geven wij hen nu een beetje terug.”

Prestaties
Is Tiem, evenals zijn broers die ‘in the picture’ staan, regelmatig de gevierde man vanwege zijn prestaties in het veld, maar ook in het sportcafé, want de derde helft is voor hem eveneens belangrijk, kritiek krijgt hij nauwelijks. “In de kantine alleen maar van Nebs en Stef,” lacht Tiem, hiermee doelend op twee hartstochtelijk meelevende Grol-supporters, steevast op hun vaste plek, op de hoek van de bar.

Worden Daan en Mats regelmatig bewierookt, beiden kennen inmiddels de andere kant van de medaille ook. Was Mats onlangs nog veelvuldig het onderwerp van gesprek na zijn onbedoelde hard ogende charge op Fortuna Sittard-speler Alen Halilovic, het leger voetbalanalisten was hem in al die talkshows redelijk goed gezind. “Het was zeker niet de bedoeling, maar wat een slecht veld daar. Ik heb nog nooit op zo’n slecht veld gespeeld.”

Daan was al vaker het onderwerp van gesprek. In positieve zin, helemaal na een fenomenaal verlopen afgelopen seizoen, maar af en toe ook in iets minder vleiende bewoordingen. Daan zegt er nu goed mee om te kunnen gaan, maar dat dit in het begin best wel lastig was. “Ik weet zelf ook wel als ik een mindere wedstrijd speel. Als ik nu een kans mis blijf ik rustig en praat ik mezelf in dat er vanzelf weer een nieuwe kans komt, die ik er dan de volgende keer wel inschiet. Ik snap soms niet dat sommige mensen van alles maar roepen, dat gaat soms best wel ver. Ze staan er niet bij stil dat je eigenlijk gewoon best wel een aardige jongen bent.”

Thuisfront
Het gaat Mats en Tiem oprecht aan het hart, maar ze vinden dat Daan er goed mee om gaat. Het thuisfront en zijn omgeving zullen er ook een rol in spelen. Als hij het goed doet en de gevierde man is, dan zal de nuchtere Grollenaar echter ook nooit naast zijn schoenen gaan lopen. “Ik denk dat wij wel uit zo’n gezin komen dat we altijd met beide benen op de grond blijven staan, en we letten daar bij elkaar ook wel op, zo ook als Mats weer eens van het Nederlands Elftal terugkomt en opmerkingen maakt die hij daar geleerd heeft, dan zeggen wij wel ‘Mats, doe effen normaal’,” lacht Daan.

Voetbalwedstrijden zijn vaak dagkoersen. Liggen Daan’s prestaties soms onder een vergrootglas, zijn inzet nooit, maar de overgrote meerderheid van de supporters draagt hem op handen als jongen van de club en de regio. Dertig januari was Daan de grote held van alles en iedereen die FC Twente een warm hart toedraagt door de winnende en allesbeslissende goal tegen Besiktas, waardoor FC Twente zich plaatste voor de volgende ronde van de Europa League, iets dat in huize Rots lang werd na gevierd, weet Daan nog. “Mijn vader en Tiem zaten nog heel laat ’s nachts beneden met een biertje, ik lag nog wakker en kon dat horen. Ook wel lachen hoor.”

Grol
Hun beider FC Twente-voetbalshirts hangen, voorzien van handtekening, ingelijst naast elkaar in de sportkantine van de club waar beiden hun eerste stappen op het voetbalveld zetten, sv Grol, de club die nog steeds diep in hun hart zit. Daan maakte deel uit van de nog steeds vaak ter sprake komende zogenaamde ‘Gouden lichting,’ waar zijn broers om moeten lachen als hij het vertelt. De club is trots op de broers en dit gevoel is geheel wederzijds. Of er ooit nog shirts bij komen te hangen van buitenlandse clubs met hun naam en rugnummer achterop? Ze zijn er niet mee bezig, maar als ze dan toch mogen kiezen... “Ik heb nog niet zo vaak met ‘You’ll never walk alone’ in het rood het veld op mogen lopen, maar het ultieme lijkt mij dat je ‘You’ll never walk alone’ uit de speakers van Anfield hoort komen, als speler van Liverpool, in een prachtig stadion, in het rood-wit, met prachtige supporters,” droomt Mats hardop, die op dit moment met Oranje Onder-19 in Tsjechië uitkomt in drie wedstrijden in de eliteronde voor EK-kwalificatie. “Ik heb nog steeds veel contact met Anass Salah-Eddine die naar AS Roma ging in de winterstop. Als ik die verhalen allemaal hoor, heel bijzonder. Ik ben nog lang niet uitgeleerd bij Twente en in de Eredivisie, maar in de Italiaanse, Spaanse competitie of Bundesliga, daar zou ik wel een keer willen spelen,” kijkt Daan in zijn glazen bol.

Ja, natuurlijk dromen de broers van mooie stadions, mooie clubs, mooie competities, eerst volgend jaar samen in de hoofdmacht van FC Twente spelen, maar ze hebben nog een droom, een opvallende maar een mooie; “Met zijn drieën samen spelen in het eerste team van Grol, dat lijkt ons echt te gek, eindigen in het blauw-wit.” Ze spreken het uit alsof ze niet kunnen wachten. “Bij Grol hebben Mats en ik tijdens de voorbereidingen twee keer meegetraind met Grol 1. We kennen iedereen, ook vrienden van ons spelen erin. Was best wel leuk.”

Ze gunnen zichzelf een mooie voetbaltoekomst, maar nog meer gunnen ze het elkaar, zo lijkt het. “Misschien zijn we ooit wel financieel onafhankelijk en dan met Tiem als onze zaakwaarnemer. Dat zou mooi zijn.” Zo anders zijn ze, zo verschillend, maar ook zo samen één, en met die ene verbindende factor; oprechte en diep gewortelde broederliefde!