
Jilles in actie. Foto: Image Media/ @paulo.nomade
@paulo.nomadeJilles voldoet met drie medailles aan eigen verwachtingen
SportWINTERSWIJK – Hij kwalificeerde zich tijdens de Strong Viking, eind september in Spaarnwoude, voor het Europees kampioenschap en de mondiale titelstrijd Obstacle Course Racing (OCR) middels een derde plaats bij de elite, Jilles van Merkenstein. En dus had de zestienjarige atleet van Outdoor Winterswijk tijdens beide evenementen bij de crème de la crème van de OCR mogen starten.
Door Bart Kraan
Maar Jilles en zijn trainer Jan-Willem Hengeveld besloten om hem ‘gewoon’ in zijn eigen leeftijdscategorie mee te laten doen. Dit om te kijken of hij op beide internationale evenementen zijn leeftijdsgenoten voor kon blijven. Op de Europese kampioenschappen is dat in ieder geval gelukt. Want zaterdag 30 mei werd Jilles in Irun, een stad in de Spaanse provincie Baskenland, Europees kampioen, zijn eerste internationale titel. Bovendien eindigde hij vrijdag 29 mei op de short course OCR als derde en finishte hij zondag 31 mei met Simon Copray en Gijs van Beek, beiden uitkomend voor Hang-On uit Doorn, als eerste op de estafette.
Uiteraard is Jilles tevreden met de oogst van twee gouden medailles en één bronzen plak. Maar hij had wel gedacht in Irun een aantal podiumplaatsen te kunnen pakken. ‘’Ik had wel verwacht dat ik een paar prijzen zou halen. Het zou moeilijk worden, maar ik had de statistieken bekeken en wist van de andere deelnemers wat ze zouden doen en hoe ze zouden lopen.’’
De Europese kampioenschappen begonnen voor Jilles vrijdag 29 mei met de drie kilometer lange short course OCR. Dat onderdeel verliep niet helemaal naar wens. ‘’Ik heb toen een domme fout gemaakt, ben een keer over een lijn gestapt. Dat gebeurt me bijna nooit. Ik denk dat het een kwestie van concentratie was’’, aldus de jonge atleet, die door die fout bij de finish een strafronde moest lopen. ‘’Met een jerrycan vol water op mijn rug. En ik moest onder een net doorkruipen en een slalom van tweehonderd meter lopen. Zodoende werd ik niet eerste, maar derde op 25 seconden van de Tsjechische winnaar en achter Simon Copray, mijn grootste concurrent op de survival.’’
Dat resultaat en de fout die hij maakte, frustreerden Jilles enorm. ‘’Ik was behoorlijk boos, gooide mijn horloge op de grond. Maar ik haalde er voor de standard course (van twaalf kilometer op zaterdag 30 mei, BK) wel extra motivatie uit.’’
Dat was in het begin ook wel duidelijk te zien. Want Jilles nam van meet af aan een behoorlijke voorsprong. ‘’Ik lag op een gegeven moment vier of vijf minuten voor’’, aldus de zestienjarige atleet, die echter ook op deze afstand in de fout ging. Met straffen als gevolg. ‘’Bij een hindernis miste ik de bel, waardoor ik verder op het parcours een strafronde moest lopen. Maar dat was maar een kleine omweg.’’
Aan de tweede fout, bij de low rig, was een zwaardere straf verbonden. ‘’Die low rig had ik goed geoefend. Maar daar zaten nu voor mij onbekende grepen aan. Die waren in de plaats gekomen van de originele, die de organisatie had vervangen omdat ze bang waren dat die te lastig waren en dat daardoor mensen niet konden finishen. Maar het was dus in mijn nadeel. Ik kreeg een tweede strafronde en een penalty-on-site. Met een band strak om mijn voeten moest ik 130 meter huppen, waarvan de helft door een beekje.’’
Tenslotte ging het fout bij de peg tornado. ‘’Die had ik veel geoefend, toen ging het gemakkelijk. Maar in de wedstrijd werden de stokjes glad. En op de helft van de hindernis ben ik eruit gegleden’’, vertelt Jilles, die zodoende nog eens twee minuten verloor, met nog een strafronde als gevolg.
Zijn Tsjechische concurrent haalde Jilles in, maar met nog drie kilometer te gaan haalde de Winterswijker hem bij en nam hij de leiding. ‘’Na negen kilometer legden we nog een keer het parcours van de short course af. Toen heb ik het verschil gemaakt. Bij de trap carry, waarbij je met een zandzak van twintig kilo een trap af en op moet lopen, ging hij helemaal kapot. Bij het net en in het bosje heb ik tijdwinst gemaakt en heb ik die Tsjech niet meer gezien. Toen ben ik voor de laatste obstakels in een rustig tempo naar beneden gelopen. Bij het eerste obstakel dat ik tijdens de short course fout deed, ging het nu wel goed. Bij de laatste hindernissen heb ik het rustig aan gedaan, zodat ik niet zou vallen.’’
Is Jilles tevreden met zijn eerste plaats, hij baalt wel van zijn fouten die hem in totaal zeven minuten straftijd hebben gekost. Zonder die extra minuten was hij in het totaalklassement hoger gefinisht. ‘’Ik ben nu in het totaalklassement, met daarin ook de elite, als zeventiende geëindigd. Maar als ik die zeven minuten straftijd niet had gekregen, had ik een tijd van ongeveer één uur en zeven minuten gelopen. En was ik in het algemeen klassement derde geworden.’’
Ook het derde onderdeel van het Europees kampioenschap OCR eindigde voor Jilles in een triomf. Want bij de estafette werd hij met Gijs van Beek en Simon Copray, met wie hij het Nederlands team vormde, eveneens eerste. ‘’Tijdens die estafette kwamen drie onderdelen aan de orde: kracht, snelheid en techniek. Simon nam de techniek voor zijn rekening, omdat hij een goede klimmer is, Gijs deed de snelheid en ik de kracht. We eindigden vier seconden voor de nummer twee’’, vertelt Jilles, die na afloop met zijn teamgenoten de inspanningen van die drie dagen terdege kon voelen. ‘’We waren allemaal kapot.’’
Het volgende internationale evenement dient zich voor Jilles al weer aan. Want hij neemt van vrijdag 7 tot en met zondag 9 augustus in het Ierse Limerick deel aan de wereldkampioenschappen OCR. Ook dan staan er voor de jonge Winterswijker een short course en standard course op het programma. En ook dan dicht Jilles zich zeer mogelijkheden toe. ‘’Ik heb grote kansen op beide afstanden, ik hoop op twee eerste plaatsen.’’
Jilles hoopt dan ook weer op sponsoren, die aan zijn reis naar en verblijf in Limerick willen bijdragen. Zoals geldschieters ook hebben bijgedragen aan zijn trip naar Irun en het verblijf in de Spaanse stad en mensen geld hebben gestort op zijn gofundme-pagina. ‘’Die sponsoren ben ik heel dankbaar, hopelijk willen mensen mij opnieuw steunen.’’









