Strijders voor Esther Stronks loodzwaar maar zeer waardevol

WINTERSWIJK – Zwaar, loodzwaar zelfs. Want geënt op de oefeningen die potentiële leden van het Korps Commandotroepen, met de mariniers de elite van het Nederlandse leger, tijdens hun opleiding voor de kiezen krijgen. Dat gaat op voor het  AVROTROS-televisieprogramma Strijders, dat onlangs het tweede seizoen is ingegaan en waarvoor zich niettemin maar liefst ruim duizend kandidaten aanmeldden.

Door Bart Kraan

Van hen werden er twintig geselecteerd onder wie, naast de Winterswijkse Laura Nijland, haar plaatsgenoot Esther Stronks. Zij wilde wel eens weten hoe ze zich zou houden onder de enorm lastige omstandigheden waarmee zij en de andere negentien deelnemers op een verlaten vliegbasis in het Bulgaarse Chesnegirivo zouden worden geconfronteerd. ‘’Ik heb het eerste seizoen van Strijders en afleveringen van Kamp van Koningsbrugge (waarin vijftien mensen figureren die denken dat ze sterk genoeg zijn om de opleiding van Special Forces met succes te kunnen volgen, BK)’’, vertelt Esther. ‘’Ik vroeg me af hoe ik mij in die omstandigheden zou houden, daar was ik heel nieuwsgierig naar. En ik ben moeder van een dochter van inmiddels twee jaar. Ik wilde dan ook wel eens weten of ik als moeder nog zoiets zou kunnen doen en ondernemen. Nu weet ik dat tenminste.’’
En als cadeau, zoals ze dat zelf noemt, heeft ze een behoorlijk aantal levenslessen geleerd. ‘’Want je komt in onbekende situaties, met onbekende mensen en onbekende opdrachten. Dat maakt zo’n programma niet alleen een fysieke maar ook mentale uitdaging. Ik weet nu hoe het is onder stress dit soort prestaties te leveren.’’

De Winterswijkse en de overige kandidaten werden aan een streng selectieproces onderworpen. Zo kregen ze vier uur zogeheten beasting voor de kiezen, oftewel zware kracht- en conditie-oefeningen die voldoen aan de eisen van het Korps Commandotroepen. ‘’We moesten onder meer zes pull-ups, twee minuten push ups en twee minuten sit ups afwerken, met zandzakken zwemmen met kleding aan en met zandzakken slepen’’, vertelt Esther. ‘’Maar we kregen niet alleen fysieke opdrachten. We moesten bijvoorbeeld na fysieke inspanning rekensommen maken. Op die manier wilden ze testen hoe je fysieke vermoeidheid je mentale gesteldheid beïnvloedt. Ja, dit was bijzonder zwaar. Maar je weet waarvoor je je opgeeft.’’

Omdat ze van tevoren wist dat de selectie absoluut geen makkie zou worden, bereidde Esther zich gedegen voor. Dit met onder meer hardlopen, survival en CrossFit, een trainingsvorm die gewichtheffen, atletiek en gymnastiek combineert tot intensieve workouts, iets waarmee Esther als coach bij CrossFit Winterswijk dagelijks te maken heeft. Ze schakelde zelfs haar dochtertje in. ‘’Ik liep met haar in een rugzak om gewend te raken aan die zware belasting. Ik tilde haar dan op en liep dan met haar naar een speelplek’’, vertelt de Winterswijkse die ook ijsbaden nam om met pijn te leren omgaan, oefeningen deed om te leren haar ademhaling onder controle te houden en leerde om onder vermoeidheid coördinaten te onthouden.’’

De inspanningen die ze tijdens de voorbereiding op de selectieprocedure leverde, wierpen hun vruchten af. Want tot haar grote vreugde en verbazing werd ze uitgekozen. ‘’Dat had ik nooit gedacht, want er zijn zoveel slimme en fitte mensen. Ik was er enorm blij mee. Maar ik vond ook heel spannend. Want je weet eigenlijk niet waarvoor je je precies opgeeft, ook niet bij aankomst.’’
En ze wist vooraf niet met wie ze tijdens de opnames in Bulgarije te maken zou krijgen. Vlak voor vertrek, op luchthaven Schiphol, kwam ze erachter dat in de persoon van Laura Nijland, een andere Winterswijkse vrouw de uitdaging in Bulgarije zou aangaan. ‘’Ik kende haar niet, het is ook wel heel toevallig dat er twee deelneemsters uit Winterswijk komen. Maar natuurlijk wel superleuk. Zo konden we mooi ervaringen delen.’’

Laura en Esther hebben echter ook wel overeenkomsten. Zo hebben beiden bij FC Twente gevoetbald, zij het niet in dezelfde periode. ‘’We hebben ook wel andere raakvlakken. We zijn beiden heel nuchter, houden wel van een uitdaging en sporten veel, we houden beiden van onder meer survival en surfen. Dat was wel grappig.’’

Over haar ervaringen tijdens de opnamen van Strijders in Bulgarije houdt Esther zich op de vlakte, omdat ze daartoe contractueel verplicht is. Maar ze geeft ruiterlijk toe dat het bijzonder moeilijk is is geweest. Ze geeft één voorbeeld. ‘’We moesten een keer 205 kilo tillen en over de finish slepen. Maar we wisten niet hoe groot de afstand was, dat maakte het fysiek en mentaal zwaar. De benen verzuurden helemaal, alles deed me zeer. Dan moet je als het ware een speciaal knopje vinden om de pijn uit te zetten.’’

In dit geval en ook in andere situaties waarin ze het moeilijk, was het volgens Esther een voordeel dat ze moeder is en met haar dochter had getraind. ‘’Dan deed ik net alsof ik mijn dochter in de rugzak had, visualiseerde ik dat. Je dochter laat je niet in de steek’’, aldus de Winterswijk die uiteraard ook profiteerde van de voorbereiding op het selectieproces en het feit dat ze als coach bij CrossFit Winterswijk meer dan voldoende ervaring heeft opgedaan met CrossFit, atletiek, survival, gewichtheffen en gymnastiek. ‘’Qua kracht, stabiliteit, flexibiliteit en timing, verschillende aspecten dus, was ik misschien in het voordeel. Maar alle kandidaten waren fysiek megasterk. Iedereen sport ook, anders kom je niet bij de laatste twintig.’’

Voor Esther was het tweede seizoen van Strijders een bijzonder waardevolle ervaring. ‘’Het heeft mijn referentiekader vergroot. Ik weet nu dat het goed kunnen omgaan met pijn en tegenslag een absolute meerwaarde heeft. Je ontwikkelt weerbaarheid en veerkracht, ik weet nu hoe ik functioneer als het comfort wegvalt en ik met onbekende mensen en situaties te maken krijg.’’

En ze heeft leuke contacten aan de opnamen in Bulgarije overgehouden. ‘’Het was een geweldige groep mensen met allemaal dezelfde mentaliteit. Ik heb er leuke contacten aan overgehouden, met Laura heb ik nog contact.’’