De lachspieren trainen iedere zondagochtend mee

Nieuwe leden welkom bij Sportclub 40+

Door Karin van der Velden

LOIL – Omkleden hoeft op zondagochtend nauwelijks bij Sportclub 40+ in Loil. De mannen komen in trainingspak naar de sporthal. Jas en broek uit en het ‘uniform’ komt tevoorschijn: wit shirt, zwarte broek. Even later begint de training. Inlopen, rekken, strekken, oefeningen voor kracht en coördinatie en tot slot een balspel. En er wordt gelachen. Veel gelachen. “De lachspieren worden hier ook iedere week getraind.”

De sportclub bestaat inmiddels 43 jaar. Henk Otten was er vanaf het begin bij en is met zijn 84 jaar nog altijd van de partij. “Zolang ik lopen kan en praten kan, kom ik hier.” De oorsprong van de groep ligt begin jaren tachtig. Henk Boerstal nam destijds het initiatief. Zijn vader had een hartinfarct gehad en als sportleraar vond hij dat oudere mannen meer moesten bewegen. Sportclub 40+ was geboren.

Van die ondergrens van veertig jaar trekt tegenwoordig niemand zich meer zoveel aan. Ben Heijltjes, die vijf jaar geleden aansloot, denkt dat mannen vanaf een jaar of zestig prima in de huidige groep passen. Toen hij begon, waren er nog zo’n twintig deelnemers. Inmiddels zijn het er elf. En daar mogen er best wat bij.

Geheugentraining
De training bestaat uit allerlei oefeningen. Inlopen en opwarmen, rekken en strekken, kracht, coördinatie en bijvoorbeeld oefenen hoe je veilig kunt vallen. Soms volgen tien verschillende opdrachten elkaar achter elkaar op en moeten de mannen onthouden wat ze moeten doen. “Geheugentraining”, constateert Ben droogjes.

De laatste twintig minuten is het tijd voor een spel. Dat kan volleybal zijn, walking football, tennis, badminton, hockey of basketbal. De oefeningen verschillen iedere keer.

De professionele leiding is in handen van Ike Salden. Zij staat inmiddels zo’n 25 jaar voor deze groep en kent haar sporters door en door. “Ik weet goed wat iedereen kan. We passen oefeningen aan de zwakste aan en proberen tegelijkertijd de sterkste voldoende uitdaging te bieden.”

‘Je wilt toch
progressie.
Dat mensen
langer sterk
en zelfredzaam
blijven.’

Dat is volgens Ike precies waar seniorensport om draait. Belastbaarheid, veiligheid en herstel spelen een belangrijke rol, terwijl ze de deelnemers tegelijkertijd sterker wil maken. “Je wilt toch progressie. Dat mensen langer sterk en zelfredzaam blijven. Daar zijn de oefeningen op gericht, zonder dat de sporters dat zelf altijd in de gaten hebben.”

Ton Banning waardeert juist die aanpak. “We worden niet over de kling gejaagd. Ike heeft goed in beeld wat onze capaciteiten zijn. We doen geen dingen waar we achteraf last van krijgen.”

Rammstein
Ike traint maar liefst 21 groepen, peuters, kleuters en senioren van ver in de tachtig. De Loilse mannen heeft ze het langst onder haar hoede. Toen ze 27 was en zwanger van haar dochter Lisa, kwam ze een paar maanden invallen. Ze nam afscheid, alleen bleek dat afscheid van korte duur. Inmiddels zijn ze samen 25 jaar ouder geworden.

“Dit is een fitte groep”, vertelt ze. “Ze zijn vaak mijn proefkonijn als ik iets nieuws wil uitproberen.”

Ike traint de groep een keer in de veertien dagen. Voor de andere zondagen is een schema gemaakt waarbij een van de mannen de les geeft. Die training wordt met Ike afgestemd. Als zij komt, neemt ze vaak zelf extra materialen mee: hockeysticks, ballen, badmintonrackets en soms muziek. 

“Muziek die bij onze leeftijd past”, grapt Henk Otten. Ben kijkt hem aan. “Nou, de vorige keer had ik Rammstein opgezet.”

Wisselbeker blijft in Didam
Bewegen is belangrijk, gezelligheid minstens zo. Een keer per jaar doen de mannen mee aan een volleybaltoernooi in Rheden, waar alle groepen van Ike tegen elkaar uitkomen. De wisselbeker staat al een aantal jaren in Didam. “Dieren is extra hard aan het trainen om hem dit jaar te winnen”, waarschuwt Ike. De mannen lijken niet erg onder de indruk.

Ieder jaar is er een feestdag met de partners. De feestcommissie, die jaarlijks wisselt, bedenkt het programma. Dat kan een museumbezoek zijn, een kijkje bij de molen van Strijbosch of de brandweerkazerne, een pubquiz en altijd een gezamenlijk etentje. Binnenkort staat het jaarlijkse uitje weer op het programma. Ben Jansen en Ton Heijthuijzen organiseren het dit keer en houden nog even geheim wat er gaat gebeuren. Het nieuwe jaar begint met een nieuwjaarsborrel. Bij die bijeenkomst blijven de partners thuis, met één kleine uitzondering: de vrouwen van de organisatoren mogen helpen met koffie, oliebollen of een borrel.

Als iemand ontbreekt, wordt gebeld
De sociale band is belangrijk. De mannen komen uit Didam, Loil en Nieuw-Dijk. Voor de training wordt even bijgepraat en wanneer iemand ontbreekt, wordt er even gebeld om te vragen of alles goed gaat. En wat tijdens zo’n zondagochtend allemaal besproken wordt? Daarover bestaat een duidelijke afspraak: “What happens in de Zomp, stays in de Zomp.”

‘What happens
in de Zomp,
stays in
de Zomp’

Nieuwe deelnemers hoeven niet bang te zijn dat ze in een hechte groep terechtkomen waar ze moeilijk tussen komen. Ben weet uit ervaring hoe dat gaat. Gérard Morren deed jarenlang zijn best om hem over te halen eens mee te komen. Vanuit de tennisclub vonden dankzij Stef Kobesen verschillende mannen hun weg naar de sportclub. Wie binnenstapt, wordt snel opgenomen in de groep.

Binnenkort breekt een nieuw hoofdstuk aan. De sportclub verhuist naar de nieuwe accommodatie in het Loilse Dorpshuis dat momenteel wordt gebouwd. Wanneer die precies klaar is, staat nog niet vast. Veel werkzaamheden worden door vrijwilligers uitgevoerd.

Er kunnen er nog wel een paar bij
In juli en augustus ligt de sport stil. De rest van het jaar wordt iedere zondag van 9.30 tot 10.30 uur in De Zomp in Loil getraind. Op feestdagen vervalt de training in principe, tenzij genoeg mannen aangeven toch te willen sporten. De opkomst is doorgaans hoog.

Officieel is Sportclub 40+ er voor iedereen vanaf veertig jaar. Gezien de huidige samenstelling denkt de groep dat vooral mannen vanaf ongeveer zestig jaar zich er snel thuis zullen voelen. En vrouwen? Ike en de mannen zien geen reden waarom die niet zouden kunnen aansluiten.

De contributie bedraagt 190 euro per jaar. Komen er meer leden bij, dan kan dat bedrag mogelijk omlaag.

Wie eerst eens wil kijken of meedoen, is van harte welkom. Sportervaring is niet nodig en de oefeningen worden aangepast aan wat iemand kan. Eén voorwaarde lijkt er wel te zijn: een beetje gevoel voor humor kan geen kwaad.

Meer informatie of vrijblijvend aanmelden: Jan Peters (06-22929718) of Ben Heijltjes (06-54 65 85 69)