Tentoonstelling St. Joriskerk Drempt
Cultuur DremptDREMPT - In de St Joriskerk te (Voor)-Drempt, Kerkstraat 1, vinden diverse tentoonstellingen plaats. Openingstijden zijn donderdag tot en met zondag van 11.00 tot 16.00 uur. Gratis toegang, een vrije gift wordt gewaardeerd. 13 tot en met 16 augustus exposeren Ali Kleinhuis, Ineke Moes, Sybrecht Bosker, Trudy Dales.
De Sint-Joriskerk dateert uit de twaalfde eeuw en is oorspronkelijk in romaanse stijl opgetrokken. De kerk werd gewijd aan Sint-Joris, een populaire heilige in de middeleeuwen. Volgens de overlevering zijn de beeldjes in de zuidmuur van de toren van Karel de Grote en zijn vrouw. In 1067 wordt de kerk voor het eerst in de archieven genoemd. Daarvoor heeft er vermoedelijk een houten kapel gestaan. De verbrandingsresten daarvan zijn op de fundering van ijzeroer gevonden.
Ineke Moes haar specialisatie in klei is geworteld in de lerarenopleiding handvaardigheid in Zwolle. Bolle vormen karakteriseren haar werk: kommen, potten en koppen die uitnodigen om opgepakt en aangeraakt te worden. Op dit moment is zij in de ban van huizen en poorten, maar ook schalen en vogels blijven haar trekken. Ineke probeert steeds weer wat nieuws te bedenken maar de routine van het oude vertrouwde wint het soms ook.
Sybrecht Bosker begint haar werk met eigengemaakt zijdevlies, een transparant materiaal. Vervolgens bouwt zij het werk op met verschillende soorten textiel en papier, hand- en machinaal borduurwerk, acrylverf en natuurlijke materialen, zoals bladskeletten. Er worden dus gemengde technieken (mixed media) gebruikt. Belangrijke inspiratiebronnen zijn de natuur en indrukken van verschillende reizen.
Het werk van Trudy Dales kenmerkt zich door figuren die niet door kleding beperkt worden. De figuren hebben geen gezicht, haren, vingers of tenen. Expressie is dus heel belangrijk en dat uit zich in houding, spieren, borsten en buik. De figuren gaan een eigen dialoog aan met het silhouet van de mens.
Ali Kleinhuis schildert niet wat ze ziet, maar wat ontstaat. Vanuit lagen materiaal, aangebracht op het doek, groeit een wereld van structuren, breuklijnen en verborgen landschappen. Met haar handen geeft ze kleur aan het reliëf; zonder penseel, rechtstreeks in contact met het werk. Haar inspiratie vindt zij in aardse processen en de onmetelijke ruimte van sterrenstelsels. Wat door de tijd wordt afgebroken, krijgt in haar werk een nieuwe vorm. Scheuren worden rivieren, korsten worden continenten, kleurvelden worden nevels van licht.
