Het bos kleurt weer warm

Deze dichter is verzot op de herfst, absoluut het favoriete seizoen. Dat is wel iets wat ze vaak moet uitleggen. Daarom schreef ze een gedicht over de herfst en wat het zo mooi maakt.

Het bos kleurt weer warm

Na een nazomer zo warm leek het of we de herfst konden uitstellen
Leek het of we de natuur maanden nog even te wachten
Oktober heeft echter een plan en wijkt daar niet graag vanaf
Ze komt en gaat niet ongemerkt

Al het lichtgroene blad is afscheid aan het nemen
Donkergroen blijft nog even
Naaldbomen houden zich bedekt
Struikgewas volgt iets later zeker

Ik zie de lege ruimte tussen de takken als doorkijkjes
Een soort raam waardoorheen ik ruimte kan zien
Waardoorheen ik mijn toekomstige groei kan visualiseren
En waardoorheen ik kan zien dat met de komst van herfst de snelheid van het leven iets vertraagd

Er zijn wat minder afspraken, minder mensen buiten
Mensen lopen iets haastiger, onzeker wanneer de volgende regenbui komt
Het leven neemt een tandje terug, maar ik doe er een schepje bovenop
De herfst als favoriete seizoen is moeilijk te verklaren

Maar tussen het wispelturige weer - de hagel, de regen, de frisse zonnestralen
Merk ik elke keer dat de herfstlucht het makkelijkste ademt
En ondanks dat de herfst afbraak verwacht
Het dan des te mooier is om te groeien in