
Levensgenieter Sjoerd Roorda heeft het leven losgelaten
Maatschappij Steenderen ZutphenSTEENDEREN/RHENEN – Donderdag 13 maart namen velen afscheid van Sjoerd Roorda in Residence Rhenen in de gelijknamige plaats tijdens een drukbezochte condoleance en afscheidsdienst. Het was een plek waar hij graag kwam en ook zijn gasten daarvan liet meegenieten. De zaal stond nu vol bloemen, speciaal voor hem in alle kleuren. Sjoerd hield van bloemen.
Door Liesbeth Spaansen
Zijn laatste jaren bracht Sjoerd in De Linde door, een woonzorglocatie voor bewoners met dementie, aan de rand van een mooie woonwijk in Achterberg, gemeente Rhenen. Zijn verhuizing uit Steenderen waar hij zo lang en met veel plezier met zijn vrouw Tineke woonde, was eerst niet zijn keuze. Maar Sjoerd was een gezelschapsdier, het alleen zijn vond hij niks. In De Linde kreeg hij de liefdevolle zorg die hij verdiende en was hulp van familie vlakbij.
De familie Roorda woonde in Hilversum tegenover de familie Paardekooper. Sjoerd en Tineke ontmoetten elkaar daar. Zij trouwden in 1966. Vanwege Sjoerds werk woonde het echtpaar in België, waar de kinderen, Suzanne en Paul, werden geboren. Vervolgens woonden ze enkele jaren in het Franse Lyon. Het gezin streek in 1973 neer in Steenderen aan de Prins Bernhardlaan, dan konden de kinderen naar een Nederlandse school. Sjoerd kreeg een commerciële functie bij zijn schoonvader, Wöhrmann-Paardekooper Boekbinders in Zutphen, het verkopen was op zijn lijf geschreven. Later verhuisden ze naar de Meidoornstraat.
Hij was ook als vrijwilliger actief: hij voorzitter bij tennisvereniging De Nieuwe Hellewei en betrokken bij de Steenderense Kermis en andere lokale activiteiten. Daarnaast was hij lange tijd actief in de politiek. Hij nam plaats in de gemeenteraad van Bronckhorst, namens de VVD en vervulde zijn taak als nestor van de Raad.
Bij de Lionsclub Zutphen droeg Sjoerd zijn steentje bij aan de samenleving, altijd geheel belangeloos, en vertelde graag over de Lions. Hij voldeed ruimschoots aan de doelstelling ‘we serve’. Niet alleen was hij president van de plaatselijke Lions, ook landelijk was hij actief. Hij was trots om in 2008 en 2009 districtsgouverneur 110BZ, ‘de baas van 65 Lionsclubs’ te zijn. Voor zijn bijzondere inzet voor de Lions kreeg hij de internationale Melvin Jones Fellowship Award.
Als ondersteuning van de Voedselbank zorgde hij voor een Sint Nicolaasactie waardoor alle kinderen bij het voedselpakket een cadeau konden uitzoeken. De bevlogenheid om zoiets voor elkaar te krijgen kenmerkte Sjoerd. Ook was hij betrokken bij de organisatie van de Middeleeuwse Spelen in de Zutphense binnenstad, inclusief kleding uit die tijd.
Andere wapenfeiten in die Lionsperiode waren: het monopolie ‘Berkelspel’ wat nog steeds wordt gespeeld; de boekenhandel Lions Quest, wat uiteindelijk werd verkocht voor een groot bedrag wat in een hulpfonds werd gestort en waar nog steeds uit kan worden geput; de jubilage met buitenlandse Lions zoals (bedrijfs)bezoeken en klootschieten, via de Duitse Lionsclub Rein-Iessel; het korenfestival Zutphen Zingt met koren uit de regio, waaronder Duitsland; en tien zomerseizoenen organiseerden Sjoerd (voorzitter) en Tineke, van 2000 tot 2010, het Kleurenpalet van de Achterhoek, schilderwedstrijddagen naar Frans voorbeeld: ‘Couleurs de Bretagne’ en later, door samen te werken met andere Lionsclubs zelfs in een grotere regio. Kunstschilders, beginnende en gevorderde, maakten in een dag een schilderij, dat werd beoordeeld door een professionele jury. Er was ook een Jeugdpalet met soms wel vijftig kinderen tussen zes en twaalf jaar die een schilderij maakten.
Sjoerd mocht in 1999 een Koninklijke onderscheiding in ontvangst nemen voor zijn maatschappelijke betrokkenheid.
De rouwplechtigheid was een ode aan Sjoerd Roorda, met mooie toespraken van (klein)kinderen, zus, zwager en buren, over een zorgzame man, vader en grootvader, die het gewoon vond om mensen te helpen die het nodig hadden, met steun, advies en wijze woorden. Hij was gek op zijn (klein)kinderen, nam met liefde zijn schoonvader in huis en zorgde voor zijn zieke vrouw. Koken was een passie, dat hij leerde bij padvinderij en bij de marine in Den Helder. Een mooi gedekte tafel met een mooie wijn hoorden erbij. Gerookte zalm was zijn favoriet.
Na de plechtigheid met de levensschets en gemeende dankwoorden voor iedereen die iets voor Sjoerd had betekend, volgde een bijeenkomst met een hapje en een drankje. Voor Sjoerd hoorde bij elke gelegenheid een mooie wijn.








