Bewoners Marga Klompé genieten van uitje naar Zwarte Cross

LICHTENVOORDE - ‘Mijn naam is beun, beun de beunhaas.’ Deze gouwe ouwe van Henk Wijngaard klinkt uit de speakers in Café De Schans deze vrijdagmiddag en wordt luidkeels meegezongen door de tientallen jongeren die binnen zijn en zich opperbest vermaken met spelletjes uit grootmoeders tijd of met een zelf meegebrachte volle waterpistool. Als er op elkaar wordt gemikt wordt dit vooral als prettig ervaren, gezien de temperaturen.

Door Henri Walterbos

De jongeren hebben de grootste lol. Er wordt gelachen en gedold. Met elkaar maar ook met de tijdelijke bewoners van Café De Schans, cliënten van verzorgingshuizen van Marga Klompé en Careaz, uit de Oost Achterhoek. Zijn de jongeren vooral luidruchtig aanwezig, maar allesbehalve storend, ‘de jongen van vrogger’ genieten stilletjes en als het enigszins kan doen ze mee met spelletjes of worden gezellige gesprekjes aangeknoopt. De meest gehoorde zin is ‘Wat zeg ie?’ De muziek staat namelijk een beetje hard en het gehoor laat de oudere generatie enigszins in de steek.

Tante Rikie-stoel
In een grote en comfortabele Tante Rikie-stoel, compleet met bloemetjesmotief, zit met de handen over elkaar heen mevrouw Dinie Lubbers (90) van ‘In de wijk’ uit Aalten. Ze geniet met volle teugen, ondanks de zweetpareltjes op haar gezicht. Als haar gevraagd wordt hoe het gaat en wat ze er van vindt steekt ze beide duimen op. “Het is de eerste keer dat ik hier bun, ik bun 90 joar. Ik vind het prachtig dat de jonge leu bi-j ons komt. Ik heb nog een potje Rummikub met hun edoane vanmiddag.” 

Zwarte sokken
Dan gaat Tim Eeftink uit Nijverdal in de stoel naast haar zitten. Even bijkomen, de benen op de ouderwetse caféstoel rustend, met de schoenen uit. Dat doet hij overigens pas als hij ziet dat mevrouw Lubbers naar hem kijkt en lachend naar zijn benen wijst. “Ik zal de schoenen uit doen,” roept Tim lachend, ondertussen zich verontschuldigend van zijn stappers ontdoend. Het voelt nog lekker aan ook, gezien zijn gezichtsuitdrukking die opluchting verraadt en zijn zucht. Mevrouw Lubbers lacht want Tim zijn, bij aanschaf, witte sokken hebben inmiddels aan de onderkant dezelfde kleur als de bodem van het Zwarte Cross terrein. Tim vraagt of het goed is of hij zijn benen op de stoel laat rusten. Mevrouw vindt het prima en zegt ‘Dee zölt nog wal zwatter worden vandage.’”

Sjoelen
Galant als hij is vraagt hij of mevrouw iets wil drinken. Ze slaat beleefd af, maar dan buigt ze zich voorover naar hem en zegt dat ze graag wil sjoelen. Tim lacht en staat op, neemt haar bij de arm, schuift haar rollator aan en schuifelt met haar naar de sjoelbak. De jongeren die aan het sjoelen zijn breken hun potje graag af en helpen mevrouw met de sjoelstenen voor haar uit te stallen. Als haar eerste worp al direct raak is, 3 punten, krijgt ze direct applaus. Ook van Tim. “Ik vind dit dondersmooi, dat iedereen hier lekker zichzelf kan zijn, da’j hier lekker an de bar wilt zitten, of wilt sjoelen. Dat mek allemoal gin donder uut hier.”

Op zijn lijstje favorieten en must sees van deze vrijdag zal vast niet gestaan hebben ‘sjoelen in Café De Schans’, maar Tim heeft het zeer naar zijn zin. “Ik zat naast haar en buigt ze zich ineens voorover naar mij toe en zegt ze ‘ik wil graag sjoelen’. Ik zeg ‘Ik loop wal effen met, dan doo’w dat, dan goa’w gezamenlijk effen sjoelen. En no stoa ik hier te sjoelen. Dat ha’k vanmorgen nog neet edach. Zeker neet,” lacht hij hard.

Mooie interactie
Joke Meinen, Coördinator Welzijn bij Marga Klompé, is druk in de weer maar geniet ondertussen ook. “Het gaat super. Hartstikke mooie interactie met jongeren die hier naar toe komen voor een potje sjoelen of een ander spelletje. De bewoners kunnen het goed volhouden, drie uurtjes is dan goed te doen. Naast bewoners van Marga Klompé locaties zijn er ook een aantal mensen van Careaz hier.”

Liefst 105 mensen worden met busjes heen en weer gereden voor een uitje naar de Zwarte Cross, waarvan ze de verhalen vooral van kinderen, kleinkinderen en uit de krant kennen. “Mensen kunnen zichzelf aanmelden zodra we het bekendmaken. Iedereen die zich aanmeldt kan mee, een hele operatie. Ze krijgen hier iets te eten en drankjes. Na drie uurtjes gaan ze weer naar huis.” Dan is ’t mooi ewest…