Bruidspaar Prins-Simmelink heeft diamant

NEEDE – Wederom is Neede een bruidspaar met diamant rijker. Jan Prins (80) uit Neede en Willemien Simmelink (79) uit Noordijk gaven elkaar op 5 augustus 1966 ‘het Ja-woord’. Ze leerden elkaar in 1965 in het toen razend populaire Needse uitgaansleven kennen, in de ‘Flamingobar’, destijds gevestigd op de plek waar nu Zozijn wooncentrum De Witte staat.

Door Rob Weeber

Jan verhuisde al vroeg een paar jaar naar Enschede waar hij de mulo bezocht. “Mijn vader werkt bij de textielfabriek van Ten Hoopen die later door Nico ter Kuile uit Enschede werd overgenomen. Toen Neede sloot, verhuisden de werkzaamheden naar Enschede. Na een paar jaar echter kwamen we weer terug in Neede.” Hij was toen 16 jaar en besloot te gaan varen bij de HAL (Holland Amerika Lijn). “Mijn eerste reis was op de ‘Dongedijk’, een vracht- annex passagiersschip voor zo’n twintig reizigers. We voeren naar Mexico. Na drie echter ontmoette ik Willemien en toen moest ik kiezen tussen haar of blijven varen. Ik heb toen nog een jaar gevaren en ben toen gestopt. Dat was ook het jaar dat we trouwden.”

Op de bus
Zijn verdere loopbaan zou hij, met een onderbrekingen voor militaire dienst, op de bus doorbrengen. “Ik begon bij de lijndienst van de OAD, maar na 1,5 jaar kreeg ik de standplaats Neede en kwam zo bij de GTW, later onder meer opgevolgd door de GSM. In 2012 ging ik met 67 jaar met pensioen.” Wel werkte hij nog zeven jaar door bij Schuurman schoenen, een bedrijf dat hij nog steeds hoog heeft zitten. Willemien volgde de huishoudschool in Borculo en wilde de gezinsverzorging in. “Je moest echter 18 jaar zijn om dat werk te mogen doen en ik was pas 16. Toen heb ik eerst twee jaar bij Breteler Textiel aan de Bergstraat gewerkt, het latere Confectiebedrijf Bueno-shirts. Na haar trouwen bleef ze hoofdzakelijk thuis om voor de kinderen te zorgen. Ze hield daarnaast van volleybal, handwerken en kleding maken.

Zwart-wit hart
Sportclub Neede is altijd de grote passie van Jan en in zijn kielzog Willemien geweest. Hij heeft een echt zwart-wit hart. Wat dat betreft zou je hem een tweede keer kunnen feliciteren met een ’70-jarig lidmaatschapshuwelijk’ met de voetbalvereniging. “Mijn mooiste herinneringen zijn misschien wel die van mijn bestuurstijd tussen 1980 en 1992. Ik had de wildste ideeën, maar had wel anderen nodig om ze uit te voeren.” Samen met zijn onafscheidelijke maatje Wim Vos bedacht hij bijvoorbeeld dat er in die jaren een tribune moest komen met het oog op het 70-jarig bestaan van Sportclub Neede in 1989. “Ze verklaarden me voor gek, maar we hebben doorgezet en haalden binnen een jaar 103.000 gulden op. Onder meer verkochten we stenen voor 100 gulden per stuk met drie gaatjes erin waarin bloemen werden gezet. Ook was er een spaarpotactie waarin iedereen 0,10 cent kon doneren per jaar dat hij of zij lid was van de vereniging.” Na een half jaar echter hadden ze al de oorspronkelijk benodigde 50.000 gulden binnen, dus toen zijn ze maar verder gegaan voor een grotere tribune. Wethouder Gerrit ten Hoopen opende destijds de nieuwe tribune.

Uit die bestuurstijd zijn vele mooie herinneringen blijven hangen. “Iedereen kon goed met elkaar overweg, ook de eega’s. We zijn toen begin jaren negentig van de vorige eeuw een reisclubje begonnen. De eerste reis was naar Mechelen in Limburg. “ Hij heeft het grootste respect voor het huidige bestuur, voor wat er tegenwoordig allemaal bij komt kijken om een sportvereniging te besturen. “Ik zou het niet meer willen, zou het ook niet meer kunnen. Je wordt ouder en dat merk je.”