Afbeelding

Klukkluk

Opinie

Ik hou van rood, maar niet als code. Bloedheet en hoge bloeddruk is een ongezonde relatie. Bij een mooi feest rond het DRU Ouhrlokaal dacht ik dat ik smolt naar vloeibaar en gestaag de Oude IJssel in zou sijpelen. Volgens mijn partner had ik de verkeerde keuze in kledij gemaakt. “In die blouse zit nylon. Je had linnen moeten aantrekken.”

De wereld is al weken in de ban van het WK voetbal. Niks nieuws onder de zon. Voetbal is oorlog, zei Rinus Michels. Nieuws over de oorlogen in Oekraïne, Soedan en het Midden-Oosten is even geen headline. Ik denk aan voetballer Brian Brobbey. Brrr, ijskoude alliteratie. Mijn neefjes heten Bobbie en Robbie. Ze zijn samen Brobbey. Ik roep “Brobbie” en ze kijken allebei op. Hij oogt triest. Hij gaat gebukt als Atlas, die het onpeilbaar diep menselijk leed van de hele wereld op zijn schouders torst. Ik wil over zijn bol strijken. Hem in mijn armen nemen. Maar hij is te zwaar, de bonkige spits. Opgegroeid als voetballer bij Ajax. In de jeugd was hij sterker en omvangrijker dan zijn medespelertjes en maakte mede daardoor furore. Eenmaal op het hoogste niveau verdween zijn fysieke voorsprong en scoorde hij nog zelden. En daar wordt een spits op afgerekend. Daarom was het ongeloof zo groot dat hij tweemaal scoorde tegen Zweden.

Hoe was het eerder? In mijn kennissenkring kreeg Brobbey de bijnaam Klukkluk, als de indiaan uit de klassieke jeugdserie Pipo de Clown. Pipo noemde Klukkluk de beste ‘misschieter’ ter wereld. Tijdens zijn optreden met pijl en boog in Pipo’s voorstelling raakte hij alles behalve het doel. Zijn legendarische uitspraak na een mislukt schot was steevast: “Floepens, mis!” En daar zagen we in Studio Sport Brobbey weer eens voor een leeg doel hoog over schieten. “Floepens, mis!” brulden wij schaterlachend in koor. Dat leedvermaak is voorbij. Hij schiet raak.

Pipo de clown? Mijn kleindochters zijn verbaasd. Het zegt de TikTokkies van nu niks. Het was het begin van de Nederlandse televisie. Een toestel hadden we thuis nog niet. Daarvoor spaarde mijn moeder Douwe Egberts punten. Buurvrouw Dijkstra van driehoog was de enige in de flat met een tv. Op woensdagmiddag mochten buurtkinderen er het kinderuurtje in zwart-wit kijken. Wel eerst voor de deur de schoenen uit. Pipo was getrouwd met Mammaloe met duizend gouden krullen en ze reisden met dochter Petra ‘langs de weide wereld wegen’ in een woonwagen, getrokken door ezel Nononono met hoed. Pipo riep ‘Sapperdeflap’, als iets hem beviel of juist niet.

‘Vandaag is rood’ en ik zit dit vanaf half 6 in de ochtend in de tuin te schrijven na een rafelige nacht. De merel vliegt al af en aan naar het nest in de heg. Klukkluk heeft de taal verrijkt met de uitdrukking ’Van de gekke’.

Advertenties doorgeplaatst vanuit de krant