Een week vol lessen die ik liever niet had geleerd

Soms heb je van die weken waarin het leven kennelijk vindt dat je wel wat lessen kunt gebruiken. Afgelopen week was er zo eentje. Drie lessen zelfs. Ik had ze liever niet geleerd.

De belangrijkste ging over mijn 91-jarige moeder. Zij heeft dementie en woont nog zelfstandig. Toen ze vorige week bang was dat er iets mis was met haar hart belde ik de huisartsenpost. Toen ontdekte ik iets waarvan ik vind dat iedereen met een kwetsbare ouder het moet weten. Een triagist staat je niet te woord als je niet fysiek bij de patiënt aanwezig bent. 

Ik woon gelukkig dichtbij en kan snel in de auto stappen. Stel dat je een uur verderop woont. Of op je werk zit, geen auto hebt of zelf ziek bent. Wat dan? Ik had eerlijk gezegd gedacht dat professionele hulp in zo’n situatie vanzelfsprekend was. Niet dus. Les één.

Les twee kwam van de spoorwegen. Volksfeest in Winterswijk. Karel en ik dachten: laten we voor deze gelegenheid eens een keer met met de trein gaan, dan kunnen we een biertje/wijntje drinken. Helaas, die dag was er een gestremde trein en met de gewijzigde dienstregeling konden we onmogelijk op tijd komen voor het bloemencorso. Dus gingen we alsnog met de auto. Dit is een lesje met sublessen. Je koopt een kaartje bij NS, maar dat is niet de vervoersmaatschappij. Dus naar RRReis. Dat blijkt gewoon nog Arriva te zijn. Zij vergoedden de heenreis, de terugreis niet. Daar was immers geen vertraging. Ik heb me er trouwens nog niet bij neergelegd en beroep me op Europese regelgeving over reizigersrechten. 

De les: vroeger kocht je een retour omdat dat goedkoper was dan twee enkeltjes. Tegenwoordig kost een retour gewoon hetzelfde als twee enkele reizen. En je kunt inmiddels zelfs met je bankpas inchecken. Dus nooit meer een retourtje kopen!

Les drie speelde zich af bij het tankstation. Op 17 mei werd een bedrag door een pinstoring dubbel afgeschreven. Sinds die tijd probeerde ik mijn geld terug te krijgen. Bellen, mailen, langsgaan. Iets met een kastje en een muur. Uiteindelijk bleek mijn bank het bedrag op al 8 juni te hebben teruggestort. Ik had het niet gezien, omdat ik steeds zocht op de naam van het tankstation en niet op het bedrag. Een eerdere reactie van het tankstation had trouwens een hoop gedoe gescheeld. Les drie is dus voor eigen rekening: iets vaker mijn bankrekening controleren. 

Voor deze week hoop ik vooral op iets minder onderwijs.